सूक्त 34: अश्विनीकुमारो, तीन बार हमारे पास आओ

त्रिश्चि॑न्नो अ॒द्या भ॑वतं नवेदसा वि॒भुर्वां॒ याम॑ उ॒त रा॒तिर॑श्विना ।
यु॒वोर्हि य॒न्त्रं हि॒म्येव॒ वास॑सोऽभ्यायं॒सेन्या॑ भवतं मनी॒षिभि॑ः

triścinno adyā bhavataṃ navedasā vibhurvāṃ yāma uta rātiraśvinā |
yuvorhi yantraṃ himyeva vāsaso'bhyāyaṃsenyā bhavataṃ manīṣibhiḥ

त्रय॑ः प॒वयो॑ मधु॒वाह॑ने॒ रथे॒ सोम॑स्य वे॒नामनु॒ विश्व॒ इद्वि॑दुः ।
त्रय॑ः स्क॒म्भास॑ः स्कभि॒तास॑ आ॒रभे॒ त्रिर्नक्तं॑ या॒थस्त्रिर्व॑श्विना॒ दिवा॑

trayaḥ pavayo madhuvāhane rathe somasya venāmanu viśva idviduḥ |
trayaḥ skambhāsaḥ skabhitāsa ārabhe trirnaktaṃ yāthastrirvaśvinā divā

स॒मा॒ने अह॒न्त्रिर॑वद्यगोहना॒ त्रिर॒द्य य॒ज्ञं मधु॑ना मिमिक्षतम् ।
त्रिर्वाज॑वती॒रिषो॑ अश्विना यु॒वं दो॒षा अ॒स्मभ्य॑मु॒षस॑श्च पिन्वतम्

samāne ahantriravadyagohanā triradya yajñaṃ madhunā mimikṣatam |
trirvājavatīriṣo aśvinā yuvaṃ doṣā asmabhyamuṣasaśca pinvatam

त्रिर्व॒र्तिर्या॑तं॒ त्रिरनु॑व्रते॒ जने॒ त्रिः सु॑प्रा॒व्ये॑ त्रे॒धेव॑ शिक्षतम् ।
त्रिर्ना॒न्द्यं॑ वहतमश्विना यु॒वं त्रिः पृक्षो॑ अ॒स्मे अ॒क्षरे॑व पिन्वतम्

trirvartiryātaṃ triranuvrate jane triḥ suprāvye tredheva śikṣatam |
trirnāndyaṃ vahatamaśvinā yuvaṃ triḥ pṛkṣo asme akṣareva pinvatam

त्रिर्नो॑ र॒यिं व॑हतमश्विना यु॒वं त्रिर्दे॒वता॑ता॒ त्रिरु॒ताव॑तं॒ धिय॑ः ।
त्रिः सौ॑भग॒त्वं त्रिरु॒त श्रवां॑सि नस्त्रि॒ष्ठं वां॒ सूरे॑ दुहि॒ता रु॑ह॒द्रथ॑म्

trirno rayiṃ vahatamaśvinā yuvaṃ trirdevatātā trirutāvataṃ dhiyaḥ |
triḥ saubhagatvaṃ triruta śravāṃsi nastriṣṭhaṃ vāṃ sūre duhitā ruhadratham

त्रिर्नो॑ अश्विना दि॒व्यानि॑ भेष॒जा त्रिः पार्थि॑वानि॒ त्रिरु॑ दत्तम॒द्भ्यः ।
ओ॒मानं॑ शं॒योर्मम॑काय सू॒नवे॑ त्रि॒धातु॒ शर्म॑ वहतं शुभस्पती

trirno aśvinā divyāni bheṣajā triḥ pārthivāni triru dattamadbhyaḥ |
omānaṃ śaṃyormamakāya sūnave tridhātu śarma vahataṃ śubhaspatī

त्रिर्नो॑ अश्विना यज॒ता दि॒वेदि॑वे॒ परि॑ त्रि॒धातु॑ पृथि॒वीम॑शायतम् ।
ति॒स्रो ना॑सत्या रथ्या परा॒वत॑ आ॒त्मेव॒ वात॒ः स्वस॑राणि गच्छतम्

trirno aśvinā yajatā divedive pari tridhātu pṛthivīmaśāyatam |
tisro nāsatyā rathyā parāvata ātmeva vātaḥ svasarāṇi gacchatam

त्रिर॑श्विना॒ सिन्धु॑भिः स॒प्तमा॑तृभि॒स्त्रय॑ आहा॒वास्त्रे॒धा ह॒विष्कृ॒तम् ।
ति॒स्रः पृ॑थि॒वीरु॒परि॑ प्र॒वा दि॒वो नाकं॑ रक्षेथे॒ द्युभि॑र॒क्तुभि॑र्हि॒तम्

triraśvinā sindhubhiḥ saptamātṛbhistraya āhāvāstredhā haviṣkṛtam |
tisraḥ pṛthivīrupari pravā divo nākaṃ rakṣethe dyubhiraktubhirhitam

क्व१॒॑ त्री च॒क्रा त्रि॒वृतो॒ रथ॑स्य॒ क्व१॒॑ त्रयो॑ व॒न्धुरो॒ ये सनी॑ळाः ।
क॒दा योगो॑ वा॒जिनो॒ रास॑भस्य॒ येन॑ य॒ज्ञं ना॑सत्योपया॒थः

kva trī cakrā trivṛto rathasya kva trayo vandhuro ye sanīḻāḥ |
kadā yogo vājino rāsabhasya yena yajñaṃ nāsatyopayāthaḥ

आ ना॑सत्या॒ गच्छ॑तं हू॒यते॑ ह॒विर्मध्व॑ः पिबतं मधु॒पेभि॑रा॒सभि॑ः ।
यु॒वोर्हि पूर्वं॑ सवि॒तोषसो॒ रथ॑मृ॒ताय॑ चि॒त्रं घृ॒तव॑न्त॒मिष्य॑ति

ā nāsatyā gacchataṃ hūyate havirmadhvaḥ pibataṃ madhupebhirāsabhiḥ |
yuvorhi pūrvaṃ savitoṣaso rathamṛtāya citraṃ ghṛtavantamiṣyati

आ ना॑सत्या त्रि॒भिरे॑काद॒शैरि॒ह दे॒वेभि॑र्यातं मधु॒पेय॑मश्विना ।
प्रायु॒स्तारि॑ष्टं॒ नी रपां॑सि मृक्षतं॒ सेध॑तं॒ द्वेषो॒ भव॑तं सचा॒भुवा॑

ā nāsatyā tribhirekādaśairiha devebhiryātaṃ madhupeyamaśvinā |
prāyustāriṣṭaṃ nī rapāṃsi mṛkṣataṃ sedhataṃ dveṣo bhavataṃ sacābhuvā

आ नो॑ अश्विना त्रि॒वृता॒ रथे॑ना॒र्वाञ्चं॑ र॒यिं व॑हतं सु॒वीर॑म् ।
शृ॒ण्वन्ता॑ वा॒मव॑से जोहवीमि वृ॒धे च॑ नो भवतं॒ वाज॑सातौ

ā no aśvinā trivṛtā rathenārvāñcaṃ rayiṃ vahataṃ suvīram |
śṛṇvantā vāmavase johavīmi vṛdhe ca no bhavataṃ vājasātau