सूक्त 20: कौशल से यज्ञभाग पाने वाले ऋभुगण

अ॒यं दे॒वाय॒ जन्म॑ने॒ स्तोमो॒ विप्रे॑भिरास॒या ।
अका॑रि रत्न॒धात॑मः

ayaṃ devāya janmane stomo viprebhirāsayā |
akāri ratnadhātamaḥ

य इन्द्रा॑य वचो॒युजा॑ तत॒क्षुर्मन॑सा॒ हरी॑ ।
शमी॑भिर्य॒ज्ञमा॑शत

ya indrāya vacoyujā tatakṣurmanasā harī |
śamībhiryajñamāśata

तक्ष॒न्नास॑त्याभ्यां॒ परि॑ज्मानं सु॒खं रथ॑म् ।
तक्ष॑न्धे॒नुं स॑ब॒र्दुघा॑म्

takṣannāsatyābhyāṃ parijmānaṃ sukhaṃ ratham |
takṣandhenuṃ sabardughām

युवा॑ना पि॒तरा॒ पुन॑ः स॒त्यम॑न्त्रा ऋजू॒यव॑ः ।
ऋ॒भवो॑ वि॒ष्ट्य॑क्रत

yuvānā pitarā punaḥ satyamantrā ṛjūyavaḥ |
ṛbhavo viṣṭyakrata

सं वो॒ मदा॑सो अग्म॒तेन्द्रे॑ण च म॒रुत्व॑ता ।
आ॒दि॒त्येभि॑श्च॒ राज॑भिः

saṃ vo madāso agmatendreṇa ca marutvatā |
ādityebhiśca rājabhiḥ

उ॒त त्यं च॑म॒सं नवं॒ त्वष्टु॑र्दे॒वस्य॒ निष्कृ॑तम् ।
अक॑र्त च॒तुर॒ः पुन॑ः

uta tyaṃ camasaṃ navaṃ tvaṣṭurdevasya niṣkṛtam |
akarta caturaḥ punaḥ

ते नो॒ रत्ना॑नि धत्तन॒ त्रिरा साप्ता॑नि सुन्व॒ते ।
एक॑मेकं सुश॒स्तिभि॑ः

te no ratnāni dhattana trirā sāptāni sunvate |
ekamekaṃ suśastibhiḥ

अधा॑रयन्त॒ वह्न॒योऽभ॑जन्त सुकृ॒त्यया॑ ।
भा॒गं दे॒वेषु॑ य॒ज्ञिय॑म्

adhārayanta vahnayo'bhajanta sukṛtyayā |
bhāgaṃ deveṣu yajñiyam