सूक्त 2: वायु, इन्द्र-वायु और मित्र-वरुण को सोम का निमन्त्रण

वाय॒वा या॑हि दर्शते॒मे सोमा॒ अरं॑कृताः ।
तेषां॑ पाहि श्रु॒धी हव॑म्

vāyavā yāhi darśateme somā araṃkṛtāḥ |
teṣāṃ pāhi śrudhī havam

वाय॑ उ॒क्थेभि॑र्जरन्ते॒ त्वामच्छा॑ जरि॒तार॑ः ।
सु॒तसो॑मा अह॒र्विद॑ः

vāya ukthebhirjarante tvāmacchā jaritāraḥ |
sutasomā aharvidaḥ

वायो॒ तव॑ प्रपृञ्च॒ती धेना॑ जिगाति दा॒शुषे॑ ।
उ॒रू॒ची सोम॑पीतये

vāyo tava prapṛñcatī dhenā jigāti dāśuṣe |
urūcī somapītaye

इन्द्र॑वायू इ॒मे सु॒ता उप॒ प्रयो॑भि॒रा ग॑तम् ।
इन्द॑वो वामु॒शन्ति॒ हि

indravāyū ime sutā upa prayobhirā gatam |
indavo vāmuśanti hi

वाय॒विन्द्र॑श्च चेतथः सु॒तानां॑ वाजिनीवसू ।
तावा या॑त॒मुप॑ द्र॒वत्

vāyavindraśca cetathaḥ sutānāṃ vājinīvasū |
tāvā yātamupa dravat

वाय॒विन्द्र॑श्च सुन्व॒त आ या॑त॒मुप॑ निष्कृ॒तम् ।
म॒क्ष्वि१॒॑त्था धि॒या न॑रा

vāyavindraśca sunvata ā yātamupa niṣkṛtam |
makṣvitthā dhiyā narā

मि॒त्रं हु॑वे पू॒तद॑क्षं॒ वरु॑णं च रि॒शाद॑सम् ।
धियं॑ घृ॒ताचीं॒ साध॑न्ता

mitraṃ huve pūtadakṣaṃ varuṇaṃ ca riśādasam |
dhiyaṃ ghṛtācīṃ sādhantā

ऋ॒तेन॑ मित्रावरुणावृतावृधावृतस्पृशा ।
क्रतुं॑ बृ॒हन्त॑माशाथे

ṛtena mitrāvaruṇāvṛtāvṛdhāvṛtaspṛśā |
kratuṃ bṛhantamāśāthe

क॒वी नो॑ मि॒त्रावरु॑णा तुविजा॒ता उ॑रु॒क्षया॑ ।
दक्षं॑ दधाते अ॒पस॑म्

kavī no mitrāvaruṇā tuvijātā urukṣayā |
dakṣaṃ dadhāte apasam