सूक्त 189: अग्ने नय सुपथा: सुमार्ग पर ले चलो

अग्ने॒ नय॑ सु॒पथा॑ रा॒ये अ॒स्मान्विश्वा॑नि देव व॒युना॑नि वि॒द्वान् ।
यु॒यो॒ध्य१॒॑स्मज्जु॑हुरा॒णमेनो॒ भूयि॑ष्ठां ते॒ नम॑उक्तिं विधेम

agne naya supathā rāye asmānviśvāni deva vayunāni vidvān |
yuyodhyasmajjuhurāṇameno bhūyiṣṭhāṃ te namauktiṃ vidhema

अग्ने॒ त्वं पा॑रया॒ नव्यो॑ अ॒स्मान्स्व॒स्तिभि॒रति॑ दु॒र्गाणि॒ विश्वा॑ ।
पूश्च॑ पृ॒थ्वी ब॑हु॒ला न॑ उ॒र्वी भवा॑ तो॒काय॒ तन॑याय॒ शं योः

agne tvaṃ pārayā navyo asmānsvastibhirati durgāṇi viśvā |
pūśca pṛthvī bahulā na urvī bhavā tokāya tanayāya śaṃ yoḥ

अग्ने॒ त्वम॒स्मद्यु॑यो॒ध्यमी॑वा॒ अन॑ग्नित्रा अ॒भ्यम॑न्त कृ॒ष्टीः ।
पुन॑र॒स्मभ्यं॑ सुवि॒ताय॑ देव॒ क्षां विश्वे॑भिर॒मृते॑भिर्यजत्र

agne tvamasmadyuyodhyamīvā anagnitrā abhyamanta kṛṣṭīḥ |
punarasmabhyaṃ suvitāya deva kṣāṃ viśvebhiramṛtebhiryajatra

पा॒हि नो॑ अग्ने पा॒युभि॒रज॑स्रैरु॒त प्रि॒ये सद॑न॒ आ शु॑शु॒क्वान् ।
मा ते॑ भ॒यं ज॑रि॒तारं॑ यविष्ठ नू॒नं वि॑द॒न्माप॒रं स॑हस्वः

pāhi no agne pāyubhirajasrairuta priye sadana ā śuśukvān |
mā te bhayaṃ jaritāraṃ yaviṣṭha nūnaṃ vidanmāparaṃ sahasvaḥ

मा नो॑ अ॒ग्नेऽव॑ सृजो अ॒घाया॑वि॒ष्यवे॑ रि॒पवे॑ दु॒च्छुना॑यै ।
मा द॒त्वते॒ दश॑ते॒ मादते॑ नो॒ मा रीष॑ते सहसाव॒न्परा॑ दाः

mā no agne'va sṛjo aghāyāviṣyave ripave ducchunāyai |
mā datvate daśate mādate no mā rīṣate sahasāvanparā dāḥ

वि घ॒ त्वावाँ॑ ऋतजात यंसद्गृणा॒नो अ॑ग्ने त॒न्वे॒३॒॑ वरू॑थम् ।
विश्वा॑द्रिरि॒क्षोरु॒त वा॑ निनि॒त्सोर॑भि॒ह्रुता॒मसि॒ हि दे॑व वि॒ष्पट्

vi gha tvāvām̐ ṛtajāta yaṃsadgṛṇāno agne tanve varūtham |
viśvādririkṣoruta vā ninitsorabhihrutāmasi hi deva viṣpaṭ

त्वं ताँ अ॑ग्न उ॒भया॒न्वि वि॒द्वान्वेषि॑ प्रपि॒त्वे मनु॑षो यजत्र ।
अ॒भि॒पि॒त्वे मन॑वे॒ शास्यो॑ भूर्मर्मृ॒जेन्य॑ उ॒शिग्भि॒र्नाक्रः

tvaṃ tām̐ agna ubhayānvi vidvānveṣi prapitve manuṣo yajatra |
abhipitve manave śāsyo bhūrmarmṛjenya uśigbhirnākraḥ

अवो॑चाम नि॒वच॑नान्यस्मि॒न्मान॑स्य सू॒नुः स॑हसा॒ने अ॒ग्नौ ।
व॒यं स॒हस्र॒मृषि॑भिः सनेम वि॒द्यामे॒षं वृ॒जनं॑ जी॒रदा॑नुम्

avocāma nivacanānyasminmānasya sūnuḥ sahasāne agnau |
vayaṃ sahasramṛṣibhiḥ sanema vidyāmeṣaṃ vṛjanaṃ jīradānum