सूक्त 129: हर द्वेषी से रक्षा करने वाले इन्द्र

यं त्वं रथ॑मिन्द्र मे॒धसा॑तयेऽपा॒का सन्त॑मिषिर प्र॒णय॑सि॒ प्रान॑वद्य॒ नय॑सि ।
स॒द्यश्चि॒त्तम॒भिष्ट॑ये॒ करो॒ वश॑श्च वा॒जिन॑म् ।
सास्माक॑मनवद्य तूतुजान वे॒धसा॑मि॒मां वाचं॒ न वे॒धसा॑म्

yaṃ tvaṃ rathamindra medhasātaye'pākā santamiṣira praṇayasi prānavadya nayasi |
sadyaścittamabhiṣṭaye karo vaśaśca vājinam |
sāsmākamanavadya tūtujāna vedhasāmimāṃ vācaṃ na vedhasām

स श्रु॑धि॒ यः स्मा॒ पृत॑नासु॒ कासु॑ चिद्द॒क्षाय्य॑ इन्द्र॒ भर॑हूतये॒ नृभि॒रसि॒ प्रतू॑र्तये॒ नृभि॑ः ।
यः शूरै॒ः स्व१॒॑ः सनि॑ता॒ यो विप्रै॒र्वाजं॒ तरु॑ता ।
तमी॑शा॒नास॑ इरधन्त वा॒जिनं॑ पृ॒क्षमत्यं॒ न वा॒जिन॑म्

sa śrudhi yaḥ smā pṛtanāsu kāsu ciddakṣāyya indra bharahūtaye nṛbhirasi pratūrtaye nṛbhiḥ |
yaḥ śūraiḥ svaḥ sanitā yo viprairvājaṃ tarutā |
tamīśānāsa iradhanta vājinaṃ pṛkṣamatyaṃ na vājinam

द॒स्मो हि ष्मा॒ वृष॑णं॒ पिन्व॑सि॒ त्वचं॒ कं चि॑द्यावीर॒ररुं॑ शूर॒ मर्त्यं॑ परिवृ॒णक्षि॒ मर्त्य॑म् ।
इन्द्रो॒त तुभ्यं॒ तद्दि॒वे तद्रु॒द्राय॒ स्वय॑शसे ।
मि॒त्राय॑ वोचं॒ वरु॑णाय स॒प्रथ॑ः सुमृळी॒काय॑ स॒प्रथ॑ः

dasmo hi ṣmā vṛṣaṇaṃ pinvasi tvacaṃ kaṃ cidyāvīrararuṃ śūra martyaṃ parivṛṇakṣi martyam |
indrota tubhyaṃ taddive tadrudrāya svayaśase |
mitrāya vocaṃ varuṇāya saprathaḥ sumṛḻīkāya saprathaḥ

अ॒स्माकं॑ व॒ इन्द्र॑मुश्मसी॒ष्टये॒ सखा॑यं वि॒श्वायुं॑ प्रा॒सहं॒ युजं॒ वाजे॑षु प्रा॒सहं॒ युज॑म् ।
अ॒स्माकं॒ ब्रह्मो॒तयेऽवा॑ पृ॒त्सुषु॒ कासु॑ चित् ।
न॒हि त्वा॒ शत्रु॒ः स्तर॑ते स्तृ॒णोषि॒ यं विश्वं॒ शत्रुं॑ स्तृ॒णोषि॒ यम्

asmākaṃ va indramuśmasīṣṭaye sakhāyaṃ viśvāyuṃ prāsahaṃ yujaṃ vājeṣu prāsahaṃ yujam |
asmākaṃ brahmotaye'vā pṛtsuṣu kāsu cit |
nahi tvā śatruḥ starate stṛṇoṣi yaṃ viśvaṃ śatruṃ stṛṇoṣi yam

नि षू न॒माति॑मतिं॒ कय॑स्य चि॒त्तेजि॑ष्ठाभिर॒रणि॑भि॒र्नोतिभि॑रु॒ग्राभि॑रुग्रो॒तिभि॑ः ।
नेषि॑ णो॒ यथा॑ पु॒राने॒नाः शू॑र॒ मन्य॑से ।
विश्वा॑नि पू॒रोरप॑ पर्षि॒ वह्नि॑रा॒सा वह्नि॑र्नो॒ अच्छ॑

ni ṣū namātimatiṃ kayasya cittejiṣṭhābhiraraṇibhirnotibhirugrābhirugrotibhiḥ |
neṣi ṇo yathā purānenāḥ śūra manyase |
viśvāni pūrorapa parṣi vahnirāsā vahnirno accha

प्र तद्वो॑चेयं॒ भव्या॒येन्द॑वे॒ हव्यो॒ न य इ॒षवा॒न्मन्म॒ रेज॑ति रक्षो॒हा मन्म॒ रेज॑ति ।
स्व॒यं सो अ॒स्मदा नि॒दो व॒धैर॑जेत दुर्म॒तिम् ।
अव॑ स्रवेद॒घशं॑सोऽवत॒रमव॑ क्षु॒द्रमि॑व स्रवेत्

pra tadvoceyaṃ bhavyāyendave havyo na ya iṣavānmanma rejati rakṣohā manma rejati |
svayaṃ so asmadā nido vadhairajeta durmatim |
ava sravedaghaśaṃso'vataramava kṣudramiva sravet

व॒नेम॒ तद्धोत्र॑या चि॒तन्त्या॑ व॒नेम॑ र॒यिं र॑यिवः सु॒वीर्यं॑ र॒ण्वं सन्तं॑ सु॒वीर्य॑म् ।
दु॒र्मन्मा॑नं सु॒मन्तु॑भि॒रेमि॒षा पृ॑चीमहि ।
आ स॒त्याभि॒रिन्द्रं॑ द्यु॒म्नहू॑तिभि॒र्यज॑त्रं द्यु॒म्नहू॑तिभिः

vanema taddhotrayā citantyā vanema rayiṃ rayivaḥ suvīryaṃ raṇvaṃ santaṃ suvīryam |
durmanmānaṃ sumantubhiremiṣā pṛcīmahi |
ā satyābhirindraṃ dyumnahūtibhiryajatraṃ dyumnahūtibhiḥ

प्रप्रा॑ वो अ॒स्मे स्वय॑शोभिरू॒ती प॑रिव॒र्ग इन्द्रो॑ दुर्मती॒नां दरी॑मन्दुर्मती॒नाम् ।
स्व॒यं सा रि॑ष॒यध्यै॒ या न॑ उपे॒षे अ॒त्रैः ।
ह॒तेम॑स॒न्न व॑क्षति क्षि॒प्ता जू॒र्णिर्न व॑क्षति

praprā vo asme svayaśobhirūtī parivarga indro durmatīnāṃ darīmandurmatīnām |
svayaṃ sā riṣayadhyai yā na upeṣe atraiḥ |
hatemasanna vakṣati kṣiptā jūrṇirna vakṣati

त्वं न॑ इन्द्र रा॒या परी॑णसा या॒हि प॒थाँ अ॑ने॒हसा॑ पु॒रो या॑ह्यर॒क्षसा॑ ।
सच॑स्व नः परा॒क आ सच॑स्वास्तमी॒क आ ।
पा॒हि नो॑ दू॒रादा॒राद॒भिष्टि॑भि॒ः सदा॑ पाह्य॒भिष्टि॑भिः

tvaṃ na indra rāyā parīṇasā yāhi pathām̐ anehasā puro yāhyarakṣasā |
sacasva naḥ parāka ā sacasvāstamīka ā |
pāhi no dūrādārādabhiṣṭibhiḥ sadā pāhyabhiṣṭibhiḥ

त्वं न॑ इन्द्र रा॒या तरू॑षसो॒ग्रं चि॑त्त्वा महि॒मा स॑क्ष॒दव॑से म॒हे मि॒त्रं नाव॑से ।
ओजि॑ष्ठ॒ त्रात॒रवि॑ता॒ रथं॒ कं चि॑दमर्त्य ।
अ॒न्यम॒स्मद्रि॑रिषे॒ः कं चि॑दद्रिवो॒ रिरि॑क्षन्तं चिदद्रिवः

tvaṃ na indra rāyā tarūṣasograṃ cittvā mahimā sakṣadavase mahe mitraṃ nāvase |
ojiṣṭha trātaravitā rathaṃ kaṃ cidamartya |
anyamasmadririṣeḥ kaṃ cidadrivo ririkṣantaṃ cidadrivaḥ

पा॒हि न॑ इन्द्र सुष्टुत स्रि॒धो॑ऽवया॒ता सद॒मिद्दु॑र्मती॒नां दे॒वः सन्दु॑र्मती॒नाम् ।
ह॒न्ता पा॒पस्य॑ र॒क्षस॑स्त्रा॒ता विप्र॑स्य॒ माव॑तः ।
अधा॒ हि त्वा॑ जनि॒ता जीज॑नद्वसो रक्षो॒हणं॑ त्वा॒ जीज॑नद्वसो

pāhi na indra suṣṭuta sridho'vayātā sadamiddurmatīnāṃ devaḥ sandurmatīnām |
hantā pāpasya rakṣasastrātā viprasya māvataḥ |
adhā hi tvā janitā jījanadvaso rakṣohaṇaṃ tvā jījanadvaso