सूक्त 123: आकाश की पुत्री उषा का आगमन

पृ॒थू रथो॒ दक्षि॑णाया अयो॒ज्यैनं॑ दे॒वासो॑ अ॒मृता॑सो अस्थुः ।
कृ॒ष्णादुद॑स्थाद॒र्या॒३॒॑ विहा॑या॒श्चिकि॑त्सन्ती॒ मानु॑षाय॒ क्षया॑य

pṛthū ratho dakṣiṇāyā ayojyainaṃ devāso amṛtāso asthuḥ |
kṛṣṇādudasthādaryā vihāyāścikitsantī mānuṣāya kṣayāya

पूर्वा॒ विश्व॑स्मा॒द्भुव॑नादबोधि॒ जय॑न्ती॒ वाजं॑ बृह॒ती सनु॑त्री ।
उ॒च्चा व्य॑ख्यद्युव॒तिः पु॑न॒र्भूरोषा अ॑गन्प्रथ॒मा पू॒र्वहू॑तौ

pūrvā viśvasmādbhuvanādabodhi jayantī vājaṃ bṛhatī sanutrī |
uccā vyakhyadyuvatiḥ punarbhūroṣā aganprathamā pūrvahūtau

यद॒द्य भा॒गं वि॒भजा॑सि॒ नृभ्य॒ उषो॑ देवि मर्त्य॒त्रा सु॑जाते ।
दे॒वो नो॒ अत्र॑ सवि॒ता दमू॑ना॒ अना॑गसो वोचति॒ सूर्या॑य

yadadya bhāgaṃ vibhajāsi nṛbhya uṣo devi martyatrā sujāte |
devo no atra savitā damūnā anāgaso vocati sūryāya

गृ॒हंगृ॑हमह॒ना या॒त्यच्छा॑ दि॒वेदि॑वे॒ अधि॒ नामा॒ दधा॑ना ।
सिषा॑सन्ती द्योत॒ना शश्व॒दागा॒दग्र॑मग्र॒मिद्भ॑जते॒ वसू॑नाम्

gṛhaṃgṛhamahanā yātyacchā divedive adhi nāmā dadhānā |
siṣāsantī dyotanā śaśvadāgādagramagramidbhajate vasūnām

भग॑स्य॒ स्वसा॒ वरु॑णस्य जा॒मिरुष॑ः सूनृते प्रथ॒मा ज॑रस्व ।
प॒श्चा स द॑घ्या॒ यो अ॒घस्य॑ धा॒ता जये॑म॒ तं दक्षि॑णया॒ रथे॑न

bhagasya svasā varuṇasya jāmiruṣaḥ sūnṛte prathamā jarasva |
paścā sa daghyā yo aghasya dhātā jayema taṃ dakṣiṇayā rathena

उदी॑रतां सू॒नृता॒ उत्पुरं॑धी॒रुद॒ग्नय॑ः शुशुचा॒नासो॑ अस्थुः ।
स्पा॒र्हा वसू॑नि॒ तम॒साप॑गूळ्हा॒विष्कृ॑ण्वन्त्यु॒षसो॑ विभा॒तीः

udīratāṃ sūnṛtā utpuraṃdhīrudagnayaḥ śuśucānāso asthuḥ |
spārhā vasūni tamasāpagūḻhāviṣkṛṇvantyuṣaso vibhātīḥ

अपा॒न्यदेत्य॒भ्य१॒॑न्यदे॑ति॒ विषु॑रूपे॒ अह॑नी॒ सं च॑रेते ।
प॒रि॒क्षितो॒स्तमो॑ अ॒न्या गुहा॑क॒रद्यौ॑दु॒षाः शोशु॑चता॒ रथे॑न

apānyadetyabhyanyadeti viṣurūpe ahanī saṃ carete |
parikṣitostamo anyā guhākaradyauduṣāḥ śośucatā rathena

स॒दृशी॑र॒द्य स॒दृशी॒रिदु॒ श्वो दी॒र्घं स॑चन्ते॒ वरु॑णस्य॒ धाम॑ ।
अ॒न॒व॒द्यास्त्रिं॒शतं॒ योज॑ना॒न्येकै॑का॒ क्रतुं॒ परि॑ यन्ति स॒द्यः

sadṛśīradya sadṛśīridu śvo dīrghaṃ sacante varuṇasya dhāma |
anavadyāstriṃśataṃ yojanānyekaikā kratuṃ pari yanti sadyaḥ

जा॒न॒त्यह्न॑ः प्रथ॒मस्य॒ नाम॑ शु॒क्रा कृ॒ष्णाद॑जनिष्ट श्विती॒ची ।
ऋ॒तस्य॒ योषा॒ न मि॑नाति॒ धामाह॑रहर्निष्कृ॒तमा॒चर॑न्ती

jānatyahnaḥ prathamasya nāma śukrā kṛṣṇādajaniṣṭa śvitīcī |
ṛtasya yoṣā na mināti dhāmāharaharniṣkṛtamācarantī

क॒न्ये॑व त॒न्वा॒३॒॑ शाश॑दानाँ॒ एषि॑ देवि दे॒वमिय॑क्षमाणम् ।
सं॒स्मय॑माना युव॒तिः पु॒रस्ता॑दा॒विर्वक्षां॑सि कृणुषे विभा॒ती

kanyeva tanvā śāśadānām̐ eṣi devi devamiyakṣamāṇam |
saṃsmayamānā yuvatiḥ purastādāvirvakṣāṃsi kṛṇuṣe vibhātī

सु॒सं॒का॒शा मा॒तृमृ॑ष्टेव॒ योषा॒विस्त॒न्वं॑ कृणुषे दृ॒शे कम् ।
भ॒द्रा त्वमु॑षो वित॒रं व्यु॑च्छ॒ न तत्ते॑ अ॒न्या उ॒षसो॑ नशन्त

susaṃkāśā mātṛmṛṣṭeva yoṣāvistanvaṃ kṛṇuṣe dṛśe kam |
bhadrā tvamuṣo vitaraṃ vyuccha na tatte anyā uṣaso naśanta

अश्वा॑वती॒र्गोम॑तीर्वि॒श्ववा॑रा॒ यत॑माना र॒श्मिभि॒ः सूर्य॑स्य ।
परा॑ च॒ यन्ति॒ पुन॒रा च॑ यन्ति भ॒द्रा नाम॒ वह॑माना उ॒षास॑ः

aśvāvatīrgomatīrviśvavārā yatamānā raśmibhiḥ sūryasya |
parā ca yanti punarā ca yanti bhadrā nāma vahamānā uṣāsaḥ

ऋ॒तस्य॑ र॒श्मिम॑नु॒यच्छ॑माना भ॒द्रम्भ॑द्रं॒ क्रतु॑म॒स्मासु॑ धेहि ।
उषो॑ नो अ॒द्य सु॒हवा॒ व्यु॑च्छा॒स्मासु॒ रायो॑ म॒घव॑त्सु च स्युः

ṛtasya raśmimanuyacchamānā bhadrambhadraṃ kratumasmāsu dhehi |
uṣo no adya suhavā vyucchāsmāsu rāyo maghavatsu ca syuḥ