सूक्त 118: बाज़ों से खिंचता तीन पहियों का रथ

आ वां॒ रथो॑ अश्विना श्ये॒नप॑त्वा सुमृळी॒कः स्ववाँ॑ यात्व॒र्वाङ् ।
यो मर्त्य॑स्य॒ मन॑सो॒ जवी॑यान्त्रिवन्धु॒रो वृ॑षणा॒ वात॑रंहाः

ā vāṃ ratho aśvinā śyenapatvā sumṛḻīkaḥ svavām̐ yātvarvāṅ |
yo martyasya manaso javīyāntrivandhuro vṛṣaṇā vātaraṃhāḥ

त्रि॒व॒न्धु॒रेण॑ त्रि॒वृता॒ रथे॑न त्रिच॒क्रेण॑ सु॒वृता या॑तम॒र्वाक् ।
पिन्व॑तं॒ गा जिन्व॑त॒मर्व॑तो नो व॒र्धय॑तमश्विना वी॒रम॒स्मे

trivandhureṇa trivṛtā rathena tricakreṇa suvṛtā yātamarvāk |
pinvataṃ gā jinvatamarvato no vardhayatamaśvinā vīramasme

प्र॒वद्या॑मना सु॒वृता॒ रथे॑न॒ दस्रा॑वि॒मं शृ॑णुतं॒ श्लोक॒मद्रे॑ः ।
किम॒ङ्ग वां॒ प्रत्यव॑र्तिं॒ गमि॑ष्ठा॒हुर्विप्रा॑सो अश्विना पुरा॒जाः

pravadyāmanā suvṛtā rathena dasrāvimaṃ śṛṇutaṃ ślokamadreḥ |
kimaṅga vāṃ pratyavartiṃ gamiṣṭhāhurviprāso aśvinā purājāḥ

आ वां॑ श्ये॒नासो॑ अश्विना वहन्तु॒ रथे॑ यु॒क्तास॑ आ॒शव॑ः पतं॒गाः ।
ये अ॒प्तुरो॑ दि॒व्यासो॒ न गृध्रा॑ अ॒भि प्रयो॑ नासत्या॒ वह॑न्ति

ā vāṃ śyenāso aśvinā vahantu rathe yuktāsa āśavaḥ pataṃgāḥ |
ye apturo divyāso na gṛdhrā abhi prayo nāsatyā vahanti

आ वां॒ रथं॑ युव॒तिस्ति॑ष्ठ॒दत्र॑ जु॒ष्ट्वी न॑रा दुहि॒ता सूर्य॑स्य ।
परि॑ वा॒मश्वा॒ वपु॑षः पतं॒गा वयो॑ वहन्त्वरु॒षा अ॒भीके॑

ā vāṃ rathaṃ yuvatistiṣṭhadatra juṣṭvī narā duhitā sūryasya |
pari vāmaśvā vapuṣaḥ pataṃgā vayo vahantvaruṣā abhīke

उद्वन्द॑नमैरतं दं॒सना॑भि॒रुद्रे॒भं द॑स्रा वृषणा॒ शची॑भिः ।
निष्टौ॒ग्र्यं पा॑रयथः समु॒द्रात्पुन॒श्च्यवा॑नं चक्रथु॒र्युवा॑नम्

udvandanamairataṃ daṃsanābhirudrebhaṃ dasrā vṛṣaṇā śacībhiḥ |
niṣṭaugryaṃ pārayathaḥ samudrātpunaścyavānaṃ cakrathuryuvānam

यु॒वमत्र॒येऽव॑नीताय त॒प्तमूर्ज॑मो॒मान॑मश्विनावधत्तम् ।
यु॒वं कण्वा॒यापि॑रिप्ताय॒ चक्षु॒ः प्रत्य॑धत्तं सुष्टु॒तिं जु॑जुषा॒णा

yuvamatraye'vanītāya taptamūrjamomānamaśvināvadhattam |
yuvaṃ kaṇvāyāpiriptāya cakṣuḥ pratyadhattaṃ suṣṭutiṃ jujuṣāṇā

यु॒वं धे॒नुं श॒यवे॑ नाधि॒तायापि॑न्वतमश्विना पू॒र्व्याय॑ ।
अमु॑ञ्चतं॒ वर्ति॑का॒मंह॑सो॒ निः प्रति॒ जङ्घां॑ वि॒श्पला॑या अधत्तम्

yuvaṃ dhenuṃ śayave nādhitāyāpinvatamaśvinā pūrvyāya |
amuñcataṃ vartikāmaṃhaso niḥ prati jaṅghāṃ viśpalāyā adhattam

यु॒वं श्वे॒तं पे॒दव॒ इन्द्र॑जूतमहि॒हन॑मश्विनादत्त॒मश्व॑म् ।
जो॒हूत्र॑म॒र्यो अ॒भिभू॑तिमु॒ग्रं स॑हस्र॒सां वृष॑णं वी॒ड्व॑ङ्गम्

yuvaṃ śvetaṃ pedava indrajūtamahihanamaśvinādattamaśvam |
johūtramaryo abhibhūtimugraṃ sahasrasāṃ vṛṣaṇaṃ vīḍvaṅgam

ता वां॑ नरा॒ स्वव॑से सुजा॒ता हवा॑महे अश्विना॒ नाध॑मानाः ।
आ न॒ उप॒ वसु॑मता॒ रथे॑न॒ गिरो॑ जुषा॒णा सु॑वि॒ताय॑ यातम्

tā vāṃ narā svavase sujātā havāmahe aśvinā nādhamānāḥ |
ā na upa vasumatā rathena giro juṣāṇā suvitāya yātam

आ श्ये॒नस्य॒ जव॑सा॒ नूत॑नेना॒स्मे या॑तं नासत्या स॒जोषा॑ः ।
हवे॒ हि वा॑मश्विना रा॒तह॑व्यः शश्वत्त॒माया॑ उ॒षसो॒ व्यु॑ष्टौ

ā śyenasya javasā nūtanenāsme yātaṃ nāsatyā sajoṣāḥ |
have hi vāmaśvinā rātahavyaḥ śaśvattamāyā uṣaso vyuṣṭau