अध्याय 96: वही देह धन्य जो राम को भजे

स्वारथ साँच जीव कहँ एहा । मन क्रम बचन राम-पद नेहा ॥
सोइ पावन सोइ सुभग सरीरा । जो तनु पाइ भजिअ रघुबीरा ॥

svāratha sām̐ca jīva kaham̐ ehā | mana krama bacana rāma-pada nehā ||
soi pāvana soi subhaga sarīrā | jo tanu pāi bhajia raghubīrā ||

राम बिमुख लहि बिधि सम देही । कबि कोबिद न प्रसंसहिँ तेही ॥
राम भगति एहिं तन उर जामी । तातें मोहि परम प्रिय स्वामी ॥

rāma bimukha lahi bidhi sama dehī | kabi kobida na prasaṃsahim̐ tehī ||
rāma bhagati ehiṃ tana ura jāmī | tāteṃ mohi parama priya svāmī ||

तजउँ न तन निज इच्छा मरना । तन बिनु बेद भजन नहिँ बरना ॥
प्रथम मोहँ मोहि बहुत बिगोवा । राम बिमुख सुख कबहुँ न सोवा ॥

tajaum̐ na tana nija icchā maranā | tana binu beda bhajana nahim̐ baranā ||
prathama moham̐ mohi bahuta bigovā | rāma bimukha sukha kabahum̐ na sovā ||

नाना जनम करम पुनि नाना । किये जोग जप तप मख दाना ॥
कवन जोनि जनमेउँ जहँ नाहीं । मैं खगेस भ्रमि भ्रमि जग माहीं ॥

nānā janama karama puni nānā | kiye joga japa tapa makha dānā ||
kavana joni janameum̐ jaham̐ nāhīṃ | maiṃ khagesa bhrami bhrami jaga māhīṃ ||

देखेउँ करि सब करम गोसाँई । सुखी न भयउँ अबहिँ की नाँई ॥
सुधि मोहि नाथ जनम बहु केरी । सिव प्रसाद मति मोहँ न घेरी ॥

dekheum̐ kari saba karama gosām̐ī | sukhī na bhayaum̐ abahim̐ kī nām̐ī ||
sudhi mohi nātha janama bahu kerī | siva prasāda mati moham̐ na gherī ||