अध्याय 41: परहित के समान धर्म नहीं

पर-हित सरिस धर्म नहिँ भाई । पर-पीड़ा सम नहिँ अधमाई ॥
निर्नय सकल पुरान बेद कर । कहेउँ तात जानहिँ कोबिद नर ॥

para-hita sarisa dharma nahim̐ bhāī | para-pīr̤ā sama nahim̐ adhamāī ||
nirnaya sakala purāna beda kara | kaheum̐ tāta jānahim̐ kobida nara ||

नर सरीर धरि जे पर पीरा । करहिं ते सहहिं महा भव भीरा ॥
करहिँ मोह अस नर अघ नाना । स्वारथ रत परलोक नसाना ॥

nara sarīra dhari je para pīrā | karahiṃ te sahahiṃ mahā bhava bhīrā ||
karahim̐ moha asa nara agha nānā | svāratha rata paraloka nasānā ||

काल रूप तिन्ह कहँ मैं भ्राता । सुभ अरु असुभ करम फल दाता ॥
अस बिचारि जे परम सयाने । भजहिँ मोहि संसृत दुख जाने ॥

kāla rūpa tinha kaham̐ maiṃ bhrātā | subha aru asubha karama phala dātā ||
asa bicāri je parama sayāne | bhajahim̐ mohi saṃsṛta dukha jāne ||

त्यागहिं करम सुभासुभ-दायक । भजहिँ मोहि सुर नर मुनि नायक ॥
सन्त असन्तन्ह के गुन भाखे । ते न परहिँ भव जिन्ह लखि राखे ॥

tyāgahiṃ karama subhāsubha-dāyaka | bhajahim̐ mohi sura nara muni nāyaka ||
santa asantanha ke guna bhākhe | te na parahim̐ bhava jinha lakhi rākhe ||