अध्याय 39: असन्तों का स्वभाव

सुनहु असन्तन्ह केर सुभाऊ । भूलेहुँ सङ्गति करिय न काऊ ॥
तिन्ह कर सङ्ग सदा दुखदाई । जिमि कलपहि घालइ हरहाई ॥

sunahu asantanha kera subhāū | bhūlehum̐ saṅgati kariya na kāū ||
tinha kara saṅga sadā dukhadāī | jimi kalapahi ghālai harahāī ||

खलन्ह हृदयँ अति ताप बिसेषी । जरहिं सदा पर-सम्पति देखी ॥
जहँ कहुँ निन्दा सुनहिँ पराई । हरषहिँ मनहुँ परी निधि पाई ॥

khalanha hṛdayam̐ ati tāpa biseṣī | jarahiṃ sadā para-sampati dekhī ||
jaham̐ kahum̐ nindā sunahim̐ parāī | haraṣahim̐ manahum̐ parī nidhi pāī ||

काम क्रोध मद लोभ परायन । निर्दय कपटी कुटिल मलायन ॥
बयर अकारन सब काहू सों । जो कर हित अनहित ताहू सों ॥

kāma krodha mada lobha parāyana | nirdaya kapaṭī kuṭila malāyana ||
bayara akārana saba kāhū soṃ | jo kara hita anahita tāhū soṃ ||

झूठइ लेना झूठइ देना । झूठइ भोजन झूठ चबेना ॥
बोलहिँ मधुर बचन जिमि मोरा । खाइ महा अति हृदय कठोरा ॥

jhūṭhai lenā jhūṭhai denā | jhūṭhai bhojana jhūṭha cabenā ||
bolahim̐ madhura bacana jimi morā | khāi mahā ati hṛdaya kaṭhorā ||