अध्याय 23: रामराज्य में प्रकृति का वैभव

फूलहिँ फरहिँ सदा तरु कानन । रहहिँ एक सँग गज पञ्चानन ॥
खग मृग सहज बयर बिसराई । सबन्हि परसपर प्रीति बढ़ाई ॥

phūlahim̐ pharahim̐ sadā taru kānana | rahahim̐ eka sam̐ga gaja pañcānana ||
khaga mṛga sahaja bayara bisarāī | sabanhi parasapara prīti bar̤hāī ||

कूजहिँ खग मृग नाना बृन्दा । अभय चरहिँ बन करहिँ अनन्दा ॥
सीतल सुरभि पवन बह मन्दा । गूंजत अलि लै बलि मकरन्दा ॥

kūjahim̐ khaga mṛga nānā bṛndā | abhaya carahim̐ bana karahim̐ anandā ||
sītala surabhi pavana baha mandā | gūṃjata ali lai bali makarandā ||

लता बिटप मागें मधु चवहीं । मन भावतो धेनु पय स्त्रवहीं ॥
ससि सम्पन्न सदा रह धरनी । त्रेताँ भइ कृतजुग कै करनी ॥

latā biṭapa māgeṃ madhu cavahīṃ | mana bhāvato dhenu paya stravahīṃ ||
sasi sampanna sadā raha dharanī | tretām̐ bhai kṛtajuga kai karanī ||

प्रगटीं गिरिन्ह विविध मनि खानी । जगदातमा भूप जग जानी ॥
सरिता सकल बहहिं बर बारी । सीतल अमल स्वाद सुखकारी ॥

pragaṭīṃ girinha vividha mani khānī | jagadātamā bhūpa jaga jānī ||
saritā sakala bahahiṃ bara bārī | sītala amala svāda sukhakārī ||

सागर निज मरजादाँ रहहीं । डारहिं रत्न तटन्हि नर लहहीं ॥
सरसिज सङ्कुल सकल तड़ागा । अति प्रसन्न दस दिसा बिभागा ॥

sāgara nija marajādām̐ rahahīṃ | ḍārahiṃ ratna taṭanhi nara lahahīṃ ||
sarasija saṅkula sakala tar̤āgā | ati prasanna dasa disā bibhāgā ||