अध्याय 113: लोमश प्रसन्न हुए, राम-मन्त्र दिया

सुनु खगेस नहिं कछु रिषि दूषन । उर प्रेरक रघुबंस-विभूषन ॥
कृपासिन्धु मुनि मति करि भोरी । लीन्ही प्रेम परिच्छा मोरी ॥

sunu khagesa nahiṃ kachu riṣi dūṣana | ura preraka raghubaṃsa-vibhūṣana ||
kṛpāsindhu muni mati kari bhorī | līnhī prema paricchā morī ||

मन बच क्रम मोहि निज जन जाना । मुनि मति पुनि फेरी भगवाना ॥
रिषि मम महत सीलता देखी । राम चरन बिस्वास बिसेखी ॥

mana baca krama mohi nija jana jānā | muni mati puni pherī bhagavānā ||
riṣi mama mahata sīlatā dekhī | rāma carana bisvāsa bisekhī ||

अति बिसमय पुनि पुनि पछिताई । सादर मुनि मोहि लीन्ह बोलाई ॥
मम परितोष बिबिध विधि कीन्हा । हरषित राममन्त्र तब दीन्हा ॥

ati bisamaya puni puni pachitāī | sādara muni mohi līnha bolāī ||
mama paritoṣa bibidha vidhi kīnhā | haraṣita rāmamantra taba dīnhā ||

बालक रूप राम कर ध्याना । कहेउ मोहि मुनि कृपानिधाना ॥
सुन्दर सुखद मिहि अति भावा । सो प्रथमहिँ मैं तुम्हहिँ सुनावा ॥

bālaka rūpa rāma kara dhyānā | kaheu mohi muni kṛpānidhānā ||
sundara sukhada mihi ati bhāvā | so prathamahim̐ maiṃ tumhahim̐ sunāvā ||

मुनि मोहि कछुक काल तहँ राखा । रामचरितमानस तब भाखा ॥
सादर मोहि यह कथा सुनाई । पुनि बोले मुनि गिरा सुहाई ॥

muni mohi kachuka kāla taham̐ rākhā | rāmacaritamānasa taba bhākhā ||
sādara mohi yaha kathā sunāī | puni bole muni girā suhāī ||

रामचरित सर गुप्त सुहावा । सम्भु प्रसाद तात में पावा ॥
तोहि निज भगत राम कर जानी । तातें मैं सब कहेउँ बखानी ॥

rāmacarita sara gupta suhāvā | sambhu prasāda tāta meṃ pāvā ||
tohi nija bhagata rāma kara jānī | tāteṃ maiṃ saba kaheum̐ bakhānī ||

राम भगति जिन्ह कें उर नाहीं । कबहुँ न तात कहिय तिन्ह पाहीं ॥
मुनि मोहि बिबिध भाँति समुझावा । मैं सप्रेम मुनि पद सिर नावा ॥

rāma bhagati jinha keṃ ura nāhīṃ | kabahum̐ na tāta kahiya tinha pāhīṃ ||
muni mohi bibidha bhām̐ti samujhāvā | maiṃ saprema muni pada sira nāvā ||

निज कर कमल परसि मम सीसा । हरषित आसिष दीन्हि मुनीसा ॥
राम भगति अबिरल उर तोरें । बसिहि सदा प्रसाद अब मोरें ॥

nija kara kamala parasi mama sīsā | haraṣita āsiṣa dīnhi munīsā ||
rāma bhagati abirala ura toreṃ | basihi sadā prasāda aba moreṃ ||