अध्याय 105: उज्जैन में दम्भी शिष्य और दयालु गुरु

गयउँ उजेनी सुनु उरगारी । दीन मलीन दरिद्र दुखारी ॥
गये काल कछु सम्पति पाई । तहँ पुनि करउँ सम्भु सेवकाई ॥

gayaum̐ ujenī sunu uragārī | dīna malīna daridra dukhārī ||
gaye kāla kachu sampati pāī | taham̐ puni karaum̐ sambhu sevakāī ||

विप्र एक बैदिक सिव पूजा । करइ सदा तेहि काज न दूजा ॥
परम साधु परमारथ बिंदक । सम्भु उपासक नहिँ हरि निन्दक ॥

vipra eka baidika siva pūjā | karai sadā tehi kāja na dūjā ||
parama sādhu paramāratha biṃdaka | sambhu upāsaka nahim̐ hari nindaka ||

तेहि सेवउँ मैं कपट समेता । द्विज दयाल अति नीति निकेता ॥
बाहिज नम्र देखि मोहि साँई । बिना पढ़ाव पुत्र की नाईं ॥

tehi sevaum̐ maiṃ kapaṭa sametā | dvija dayāla ati nīti niketā ||
bāhija namra dekhi mohi sām̐ī | binā par̤hāva putra kī nāīṃ ||

सम्भु मन्त्र मोहि द्विजबर दीन्हा । सुभ उपदेस बिबिध विधि कीन्हा ॥
जपउँ मन्त्र सिव मन्दिर जाई । हृदयँ दम्भ अहमिति अधिकाई ॥

sambhu mantra mohi dvijabara dīnhā | subha upadesa bibidha vidhi kīnhā ||
japaum̐ mantra siva mandira jāī | hṛdayam̐ dambha ahamiti adhikāī ||