अध्याय 51: लक्ष्मण का विरोध, श्रीराम समुद्र तट पर

सखा कही तुम्ह नीकि उपाई । करिय दैव जौँ होइ सहाई ॥
मन्त्र न यह लछिमन मन भावा । राम बचन सुनि अति दुख पावा ॥

sakhā kahī tumha nīki upāī | kariya daiva jaum̐ hoi sahāī ||
mantra na yaha lachimana mana bhāvā | rāma bacana suni ati dukha pāvā ||

नाथ दैव कर कवन भरोसा । सोषिअ सिन्धु करिय मन रोसा ॥
कादर मन कहँ एक अधारा । दैव दैव आलसी पुकारा ॥

nātha daiva kara kavana bharosā | soṣia sindhu kariya mana rosā ||
kādara mana kaham̐ eka adhārā | daiva daiva ālasī pukārā ||

सुनत बिहसि बोले रघुबीरा । ऐसेहिं करन धरहु मन धीरा ॥
अस कहि प्रभु अनुजहि समुझाई । सिन्धु समीप गये रघुराई ॥

sunata bihasi bole raghubīrā | aisehiṃ karana dharahu mana dhīrā ||
asa kahi prabhu anujahi samujhāī | sindhu samīpa gaye raghurāī ||

प्रथम प्रनाम कीन्ह सिर नाई । बैठे पुनि तट दर्भ डसाई ॥
जबहिँ बिभीषन प्रभु पहिं आये । पाछें रावन दूत पठाये ॥

prathama pranāma kīnha sira nāī | baiṭhe puni taṭa darbha ḍasāī ||
jabahim̐ bibhīṣana prabhu pahiṃ āye | pācheṃ rāvana dūta paṭhāye ||