अध्याय 39: राम केवल राजा नहीं, विभीषण कहते हैं

तात राम नहिँ नर भूपाला । भुवनेश्वर कालहु कर काला ॥
ब्रह्म अनामय अज भगवन्ता । व्यापक अजित अनादि अनन्ता ॥

tāta rāma nahim̐ nara bhūpālā | bhuvaneśvara kālahu kara kālā ||
brahma anāmaya aja bhagavantā | vyāpaka ajita anādi anantā ||

गो द्विज धेनु देव हितकारी । कृपासिन्धु मानुष तनु धारी ॥
जन रञ्जन सज्जन खल ब्राता । बेद-धर्म रच्छक सुनु भ्राता ॥

go dvija dhenu deva hitakārī | kṛpāsindhu mānuṣa tanu dhārī ||
jana rañjana sajjana khala brātā | beda-dharma racchaka sunu bhrātā ||

ताहि बयरु तजि नाइअ माथा । प्रनतारति भञ्जन रघुनाथा ॥
देहु नाथ प्रभु कह बैदेही । भजहु राम बिनु हेतु सनेही ॥

tāhi bayaru taji nāia māthā | pranatārati bhañjana raghunāthā ||
dehu nātha prabhu kaha baidehī | bhajahu rāma binu hetu sanehī ||

सरन गये प्रभु ताहु न त्यागा । बिस्व-द्रोह-कृत अघ जेहि लागा ॥
जासु नाम त्रय ताप नसावन । सोइ प्रभु प्रगट समुझु जियँ रावन ॥

sarana gaye prabhu tāhu na tyāgā | bisva-droha-kṛta agha jehi lāgā ||
jāsu nāma traya tāpa nasāvana | soi prabhu pragaṭa samujhu jiyam̐ rāvana ||