अध्याय 37: रावण का उपहास, चाटुकार मन्त्री

स्रवन सुनी सठ ता करि बानी । बिहसा जगत बिदित अभिमानी ॥
सभय सुभाउ नारि कर साचा । मङ्गल महुँ भय मन अति काचा ॥

sravana sunī saṭha tā kari bānī | bihasā jagata bidita abhimānī ||
sabhaya subhāu nāri kara sācā | maṅgala mahum̐ bhaya mana ati kācā ||

जौँ आवइ मरकट कटकाई । जिअहिं बिचारे निसिचर खाई ॥
कंपहिं लोकप जाकी त्रासा । तासु नारि सभीत बड़ि हासा ॥

jaum̐ āvai marakaṭa kaṭakāī | jiahiṃ bicāre nisicara khāī ||
kaṃpahiṃ lokapa jākī trāsā | tāsu nāri sabhīta bar̤i hāsā ||

असकहि बिहँसि ताहि उर लाई । चलेउ सभाँ ममता अधिकाई ॥
मन्दोदरी हृदयँ कर चिन्ता । भयउ कन्त पर निधि बिपरीता ॥

asakahi biham̐si tāhi ura lāī | caleu sabhām̐ mamatā adhikāī ||
mandodarī hṛdayam̐ kara cintā | bhayau kanta para nidhi biparītā ||

बैठेउ सभाँ खबरि असि पाई । सिन्धु पार सेना सब आई ॥
बूझेसि सचिव उचित मत कहहू । ते सब हँसे मष्ट करि रहहू ॥

baiṭheu sabhām̐ khabari asi pāī | sindhu pāra senā saba āī ||
būjhesi saciva ucita mata kahahū | te saba ham̐se maṣṭa kari rahahū ||

जितेहु सुरासुर तब श्रम नाहीँ । नर बानर केहि लेखे माहीं ॥

jitehu surāsura taba śrama nāhīm̐ | nara bānara kehi lekhe māhīṃ ||