अध्याय 22: हनुमान रावण को सीता लौटाने की सीख देते हैं

जानउँ मैं तुम्हारि प्रभुताई । सहसबाहु सन परी लराई ॥
समर बालि सन करि जसु पावा । सुनि कपि बचन बिहँसि बिहरावा ॥

jānaum̐ maiṃ tumhāri prabhutāī | sahasabāhu sana parī larāī ||
samara bāli sana kari jasu pāvā | suni kapi bacana biham̐si biharāvā ||

खायउँ फल प्रभु लागी भूँखा । कपि सुभाव तेँ तोरेउँ रूखा ॥
सब कें देह परम प्रिय स्वामी । मारहिँ मोहि कुमारग-गामी ॥

khāyaum̐ phala prabhu lāgī bhūm̐khā | kapi subhāva tem̐ toreum̐ rūkhā ||
saba keṃ deha parama priya svāmī | mārahim̐ mohi kumāraga-gāmī ||

जिन्ह मोहि मारा ते मैं मारे । तेहि पर बाँधेउ तनयँ तुम्हारे ॥
मोहि न कछु बाँधे कइ लाजा । कीन्ह चहउँ निज प्रभु कर काजा ॥

jinha mohi mārā te maiṃ māre | tehi para bām̐dheu tanayam̐ tumhāre ||
mohi na kachu bām̐dhe kai lājā | kīnha cahaum̐ nija prabhu kara kājā ||

बिनती करउँ जोरि कर रावन । सुनहु मान तजि मोर सिखावन ॥
देखहु तुम्ह निज कुलहि बिचारी । भ्रम तजि भजहु भगत भय हारी ॥

binatī karaum̐ jori kara rāvana | sunahu māna taji mora sikhāvana ||
dekhahu tumha nija kulahi bicārī | bhrama taji bhajahu bhagata bhaya hārī ||

जाकें डर अति काल डेराई । जो सुर असुर चराचर खाई ॥
तासोँ बैर कबहुँ नहिं कीजै । मोरे कहें जानकी दीजै ॥

jākeṃ ḍara ati kāla ḍerāī | jo sura asura carācara khāī ||
tāsom̐ baira kabahum̐ nahiṃ kījai | more kaheṃ jānakī dījai ||