अध्याय 15: विरह में श्रीराम का सन्देश

कहेउ राम बियोग तव सीता । मो कह सकल भये बिपरीता ॥
नव तरु किसलय मनहुँ कृसानू । कालनिसा सम निसि ससि-भानू ॥

kaheu rāma biyoga tava sītā | mo kaha sakala bhaye biparītā ||
nava taru kisalaya manahum̐ kṛsānū | kālanisā sama nisi sasi-bhānū ||

कुबलय विपिन कुन्त बन सरिसा । बारिद तपत तेल जनु वरिसा ॥
जे हित रहे करत तेइ पीरा । उरग स्वास सम त्रिबिधि समीरा ॥

kubalaya vipina kunta bana sarisā | bārida tapata tela janu varisā ||
je hita rahe karata tei pīrā | uraga svāsa sama tribidhi samīrā ||

कहेहू तेँ कछु दुख घटि होई । काहि कहउँ यह जान न कोई ॥
तत्व प्रेम कर मम अरु तोरा । जानत प्रिया एक मन मोरा ॥

kahehū tem̐ kachu dukha ghaṭi hoī | kāhi kahaum̐ yaha jāna na koī ||
tatva prema kara mama aru torā | jānata priyā eka mana morā ||

सो मन सदा रहत तोहि पाहीं । जानु प्रीति रस एतेनहि माहीँ ॥
प्रभु सन्देस सुनत बैदेही । मगन प्रेम तन सुधि नहिं तेही ॥

so mana sadā rahata tohi pāhīṃ | jānu prīti rasa etenahi māhīm̐ ||
prabhu sandesa sunata baidehī | magana prema tana sudhi nahiṃ tehī ||

कह कपि हृदयँ धीर धरु माता । सुमिरु राम सेवक-सुख दाता ॥
उर आनहु रघुपति प्रभुताई । सुनि मम बचन तजहु कदराई ॥

kaha kapi hṛdayam̐ dhīra dharu mātā | sumiru rāma sevaka-sukha dātā ||
ura ānahu raghupati prabhutāī | suni mama bacana tajahu kadarāī ||