अध्याय 92: कटते ही फिर उग आते सिर और भुजाएँ

चले बान सपच्छ जनु उरगा । प्रथमहिँ हतेउ सारथी तुरगा ॥
रथ बिभंजि हति केतु पताका । गर्जा अति अन्तर बल थाका ॥

cale bāna sapaccha janu uragā | prathamahim̐ hateu sārathī turagā ||
ratha bibhaṃji hati ketu patākā | garjā ati antara bala thākā ||

तुरत आन रथ चढ़ि खिसिआना । अस्त्र सत्र छाँड़ेसि विधि नाना ॥
बिफल होहिं सब उद्यम ता के । जिमि पर द्रोह निरत-मनसा के ॥

turata āna ratha car̤hi khisiānā | astra satra chām̐r̤esi vidhi nānā ||
biphala hohiṃ saba udyama tā ke | jimi para droha nirata-manasā ke ||

तब रावन दस सूल चलावा । बाजि चारि महि मारि गिरावा ॥
तुरग उठाइ कोपि रघुनायक । खैंचि सरासन छाँड़े सायक ॥

taba rāvana dasa sūla calāvā | bāji cāri mahi māri girāvā ||
turaga uṭhāi kopi raghunāyaka | khaiṃci sarāsana chām̐r̤e sāyaka ||

रावन सिर-सरोज बन चारी । चलि रघुवीर सिलीमुख धारी ॥
दस दस बान भाल दस मारे । निसरि गये चले रुधिर पनारे ॥

rāvana sira-saroja bana cārī | cali raghuvīra silīmukha dhārī ||
dasa dasa bāna bhāla dasa māre | nisari gaye cale rudhira panāre ||

स्त्रवत रुधिर धायउ बलवाना । प्रभु पुनि कृत धनु सर सन्धाना ॥
तीस तीर रघुवीर पबारे । भुजन्हि समेत सीस महि पारे ॥

stravata rudhira dhāyau balavānā | prabhu puni kṛta dhanu sara sandhānā ||
tīsa tīra raghuvīra pabāre | bhujanhi sameta sīsa mahi pāre ||

काटतहीं पुनि भए नबीने । राम बहोरि भुजा सिर छीने ॥
प्रभु बहु बार बाहु सिर हये । कटत झटिति पुनि नूतन भए ॥

kāṭatahīṃ puni bhae nabīne | rāma bahori bhujā sira chīne ||
prabhu bahu bāra bāhu sira haye | kaṭata jhaṭiti puni nūtana bhae ||

पुनि पुनि प्रभु काटत भुज सीसा । अति कौतुकी कोसलाधीसा ॥
रहे छाइ नभ सिर अरु बाहू । मानहुँ अमित केतु अरु राहू ॥

puni puni prabhu kāṭata bhuja sīsā | ati kautukī kosalādhīsā ||
rahe chāi nabha sira aru bāhū | mānahum̐ amita ketu aru rāhū ||