अध्याय 71: कुम्भकर्ण का वध और प्रभु में लीन होना

सभय देव करुनानिधि जान्यो । सवन प्रजन्त सरासन तान्यो ॥
बिसिख निकर निसिचर मुख भरेऊ । तदपि महाबल भूमि न परेऊ ॥

sabhaya deva karunānidhi jānyo | savana prajanta sarāsana tānyo ||
bisikha nikara nisicara mukha bhareū | tadapi mahābala bhūmi na pareū ||

सरन्हि भरा मुख सन्मुख धावा । काल-त्रोन सजीव जनु आवा ॥
तब प्रभु कोपि तीब्र सर लीन्हा । धर तें भिन्न तासु सिर कीन्हा ॥

saranhi bharā mukha sanmukha dhāvā | kāla-trona sajīva janu āvā ||
taba prabhu kopi tībra sara līnhā | dhara teṃ bhinna tāsu sira kīnhā ||

सो सिर परेउ दसानन आगें । विकल भयउ जिमि फनि मनि त्यागें ॥
धरनि धसइ धर धाव प्रचंडा । तब प्रभु काटि कीन्ह दुइ खंडा ॥

so sira pareu dasānana āgeṃ | vikala bhayau jimi phani mani tyāgeṃ ||
dharani dhasai dhara dhāva pracaṃḍā | taba prabhu kāṭi kīnha dui khaṃḍā ||

परे भूमि जिमि नभ तें भूधर । हेठ दाबि कपि भालु निसाचर ॥
तासु तेज प्रभु बदन समाना । सुर मुनि सबहिँ अचम्भव माला ॥

pare bhūmi jimi nabha teṃ bhūdhara | heṭha dābi kapi bhālu nisācara ||
tāsu teja prabhu badana samānā | sura muni sabahim̐ acambhava mālā ||

सुर दुंदुभीं बजावहिँ हरषहिँ । अस्तुति करहिं सुमन बहु बरषहिँ ॥
करि बिनती सुर सकल सिधाये । तेही समय देवरिषि आये ॥

sura duṃdubhīṃ bajāvahim̐ haraṣahim̐ | astuti karahiṃ sumana bahu baraṣahim̐ ||
kari binatī sura sakala sidhāye | tehī samaya devariṣi āye ||

गगनोपरि हरि-गुन-गन गाये । रुचिर बीररस प्रभु मन भाये ॥
बेगि हतहु खल कहि मुनि गये । राम समर-महि सोभत भये ॥

gaganopari hari-guna-gana gāye | rucira bīrarasa prabhu mana bhāye ||
begi hatahu khala kahi muni gaye | rāma samara-mahi sobhata bhaye ||