अध्याय 55: हनुमान वैद्य सुषेण को ले आते हैं

सुनु गिरिजा क्रोधानल जासू । जारइ भुवन चारि दस आसू ॥
सक संग्राम जीति को ताही । सेवहिँ सुर नर अग जग जाही ॥

sunu girijā krodhānala jāsū | jārai bhuvana cāri dasa āsū ||
saka saṃgrāma jīti ko tāhī | sevahim̐ sura nara aga jaga jāhī ||

यह कौतूहल जानइ लाई । जा पर कृपा राम के होई ॥
सन्ध्या भई फिरी दोउ बाहनी । लगे सँभारन निज निज अनी ॥

yaha kautūhala jānai lāī | jā para kṛpā rāma ke hoī ||
sandhyā bhaī phirī dou bāhanī | lage sam̐bhārana nija nija anī ||

व्यापक ब्रह्म अजित भुवनेश्वर । लछिमन कहाँ बूझ करुनाकर ॥
तबलगि लेन आयउ हनुमाना । अनुज देखि प्रभु अति दुख माना ॥

vyāpaka brahma ajita bhuvaneśvara | lachimana kahām̐ būjha karunākara ||
tabalagi lena āyau hanumānā | anuja dekhi prabhu ati dukha mānā ||

जामवन्त कह बैद सुषेना । लंकाँ रह कोउ पठई लेना ॥
धरि लघु-रूप गयउ हनुमन्ता । आनेउ भवन-समेत तुरन्ता ॥

jāmavanta kaha baida suṣenā | laṃkām̐ raha kou paṭhaī lenā ||
dhari laghu-rūpa gayau hanumantā | āneu bhavana-sameta turantā ||