अध्याय 3: रामेश्वर दर्शन का फल और तैरते पत्थर

जो रामेस्वर दरसन करिहहिं । ते तनु तजि मम लोक सिधरिहहिं ॥
जो गंगा-जल आनि चढ़ाइहीं । से साजुज्य मुक्ति नर पाइहि ॥

jo rāmesvara darasana karihahiṃ | te tanu taji mama loka sidharihahiṃ ||
jo gaṃgā-jala āni car̤hāihīṃ | se sājujya mukti nara pāihi ||

होइ अकाम जो छल तजि सेइहि । भगति मोरि तेहि संकर देइहि ॥
मम कृत सेतु जो दरसन करिही । सो बिनु सम भव-सागर तरिही ॥

hoi akāma jo chala taji seihi | bhagati mori tehi saṃkara deihi ||
mama kṛta setu jo darasana karihī | so binu sama bhava-sāgara tarihī ||

राम बचन सब के जिय भाये । मुनिबर निज निज आश्रम आये ॥
गिरिजा रघुपति कै यह रीती । सन्तत करहिं प्रनत पर प्रीती ॥

rāma bacana saba ke jiya bhāye | munibara nija nija āśrama āye ||
girijā raghupati kai yaha rītī | santata karahiṃ pranata para prītī ||

बाँधा सेतु नील-नल-नागर । राम कृपाँ-जस भयउ उजागर ॥
बूड़हिँ आनहिँ बोरहिँ जेई । भये उपल बोहित सम तेई ॥

bām̐dhā setu nīla-nala-nāgara | rāma kṛpām̐-jasa bhayau ujāgara ||
būr̤ahim̐ ānahim̐ borahim̐ jeī | bhaye upala bohita sama teī ||

महिमा यह न जलधि के बरनी । पाहन गुन न कपिन्ह कै करनी ॥

mahimā yaha na jaladhi ke baranī | pāhana guna na kapinha kai karanī ||