अध्याय 26: अंगद: क्या राम केवल मनुष्य हैं

सुनि अङ्गद सकोप कह बानी । बोलु सँभारि अधम अभिमानी ॥
सहसबाहु-भुज-गहन अपारा । दहन अनल-सम जासु कुठारा ॥

suni aṅgada sakopa kaha bānī | bolu sam̐bhāri adhama abhimānī ||
sahasabāhu-bhuja-gahana apārā | dahana anala-sama jāsu kuṭhārā ||

जासु परसु सागर-खर-धारा । बूड़े नृप अगनित बहु धारा ॥
तासु गर्ब जेहि देखत भागा । सो नर क्यों दससीस अभागा ॥

jāsu parasu sāgara-khara-dhārā | būr̤e nṛpa aganita bahu dhārā ||
tāsu garba jehi dekhata bhāgā | so nara kyoṃ dasasīsa abhāgā ||

राम मनुज कस रे सठ बङ्गा । धन्वी-काम नदी पुनि गङ्गा ॥
पसु-सुरधेनु कल्पतरु-रूखा । अन्नदान अरु अन्नदान अरु रस-पीयूखा ॥

rāma manuja kasa re saṭha baṅgā | dhanvī-kāma nadī puni gaṅgā ||
pasu-suradhenu kalpataru-rūkhā | annadāna aru annadāna aru rasa-pīyūkhā ||

बैनतेय-खग अहि-सहसानन । चिन्तामनि पुनि उपल दसानन ॥
सुनु मतिमन्द लोक-बैकुंठा । लाभ कि रघुपति-भगति-अकुंठा ॥

bainateya-khaga ahi-sahasānana | cintāmani puni upala dasānana ||
sunu matimanda loka-baikuṃṭhā | lābha ki raghupati-bhagati-akuṃṭhā ||