अध्याय 21: अंगद अपने को बालि का पुत्र बताते हैं

रे कपिपोत बोलु सँभारी । गूढ़ न जानेहि मोहि सुरारी ॥
कहु निज नाम जनक कर भाई । केहि नातें मानिऐ मिताई ॥

re kapipota bolu sam̐bhārī | gūr̤ha na jānehi mohi surārī ||
kahu nija nāma janaka kara bhāī | kehi nāteṃ māniai mitāī ||

अङ्गद नाम बालि कर बेटा । तासोँ कबहुँ भई ही भेटा ॥
अङ्गद बचन सुनत सकुचाना । रही बालि बानर मैं जाना ॥

aṅgada nāma bāli kara beṭā | tāsom̐ kabahum̐ bhaī hī bheṭā ||
aṅgada bacana sunata sakucānā | rahī bāli bānara maiṃ jānā ||

अङ्गद तहीँ बालि कर बालक । उपजेहु बंस अनल कुल-घालक ॥
गर्भ न गयउ व्यर्थ तुम्ह जायहु । निज-मुख तापस दूत कहायहु ॥

aṅgada tahīm̐ bāli kara bālaka | upajehu baṃsa anala kula-ghālaka ||
garbha na gayau vyartha tumha jāyahu | nija-mukha tāpasa dūta kahāyahu ||

अब कहु कुसल बालि कहँ अहई । बिहँसि बचन तब अङ्गद कहई ॥
दिन दस गये बालि पहिँ जाई । बूझेहु कुसल सखा उर लाई ॥

aba kahu kusala bāli kaham̐ ahaī | biham̐si bacana taba aṅgada kahaī ||
dina dasa gaye bāli pahim̐ jāī | būjhehu kusala sakhā ura lāī ||

राम-बिरोध कुसल जसि होई । सो सब तोहि सुनाइहि सोई ॥
सुनु सठ भेद होइ मन ताकें । श्रीरघुबीर हृदय नहिं जाकें ॥

rāma-birodha kusala jasi hoī | so saba tohi sunāihi soī ||
sunu saṭha bheda hoi mana tākeṃ | śrīraghubīra hṛdaya nahiṃ jākeṃ ||