अध्याय 110: स्वार्थी देवताओं की स्तुति

तब रघुपति अनुसासन पाई । मातलि चलेउ चरन सिर नाई ॥
आये देव सदा स्वारथी । बचन कहहिं जनु परमारथी ॥

taba raghupati anusāsana pāī | mātali caleu carana sira nāī ||
āye deva sadā svārathī | bacana kahahiṃ janu paramārathī ||

दीन बन्धु दयाल रघुराया । देव कीन्ह देवन्ह पर दाया ॥
बिस्व द्रोह रत यह खल कामी । निज अघ गयउ कुमारग-गामी ॥

dīna bandhu dayāla raghurāyā | deva kīnha devanha para dāyā ||
bisva droha rata yaha khala kāmī | nija agha gayau kumāraga-gāmī ||

तुम्ह सम रूप ब्रह्म अबिनासी । सदा एकरस सहज उदासी ॥
अकल अगुन अज अनघ अनामय । अजित अमोघ-सक्ति करुनामय ॥

tumha sama rūpa brahma abināsī | sadā ekarasa sahaja udāsī ||
akala aguna aja anagha anāmaya | ajita amogha-sakti karunāmaya ||

मीन कमठ सूकर नरहरी । बामन परसुराम बपु धरी ॥
जब जब नाथ सुरन्ह दुख पायो । नाना तनु धरि तुम्हइँ नसायो ॥

mīna kamaṭha sūkara naraharī | bāmana parasurāma bapu dharī ||
jaba jaba nātha suranha dukha pāyo | nānā tanu dhari tumhaim̐ nasāyo ||

रावन पाप-मलिन सुर-द्रोही । काम-लोभ-मद-यस अति-कोही ॥
साउ कृपाल तव धाम सिधावा । यह हमरे मन बिसमय आवा ॥

rāvana pāpa-malina sura-drohī | kāma-lobha-mada-yasa ati-kohī ||
sāu kṛpāla tava dhāma sidhāvā | yaha hamare mana bisamaya āvā ||

हम देवता परम अधिकारी । स्वारथ-रत प्रभु भगति बिसारी ॥
नव-प्रबाहँ सन्तत हम परे । अब प्रभु पाहि सरन अनुसरे ॥

hama devatā parama adhikārī | svāratha-rata prabhu bhagati bisārī ||
nava-prabāham̐ santata hama pare | aba prabhu pāhi sarana anusare ||