अध्याय 4: अग्नि को साक्षी कर मित्रता

देखि पवन सुत पति अनुकूला । हृदयँ हरष बीती सब सूला ॥
नाथ सैल पर कपिपति रहई । सो सुग्रीव दास तव अहई ॥

dekhi pavana suta pati anukūlā | hṛdayam̐ haraṣa bītī saba sūlā ||
nātha saila para kapipati rahaī | so sugrīva dāsa tava ahaī ||

तेहि सन नाथ मयत्री कीजे । दीन जानि तेहि अभय करीजे ॥
सो सीता कर खोज कराइहि । जहँ तहँ मरकट कोटि पठाइहि ॥

tehi sana nātha mayatrī kīje | dīna jāni tehi abhaya karīje ||
so sītā kara khoja karāihi | jaham̐ taham̐ marakaṭa koṭi paṭhāihi ||

एहि बिधि सकल कथा समुझाई । लिये दुऔ जन पीठि चढ़ाई ॥
जब सुग्रीवँ राम कह देखा । अतिसय जनम धन्य करि लेखा ॥

ehi bidhi sakala kathā samujhāī | liye duau jana pīṭhi car̤hāī ||
jaba sugrīvam̐ rāma kaha dekhā | atisaya janama dhanya kari lekhā ||

सादर मिलेउ नाइ पद माथा । भैंटेउ अनुज सहित रघुनाथा ॥
कपि कर मन बिचार एहि रीती । करिहहिँ बिधि मो सन ये प्रीती ॥

sādara mileu nāi pada māthā | bhaiṃṭeu anuja sahita raghunāthā ||
kapi kara mana bicāra ehi rītī | karihahim̐ bidhi mo sana ye prītī ||