अध्याय 17: शरद के सरोवर, चन्द्रमा और सद्गुरु

सुखी मीन जे नीर अगाधा । जिमि हरि-सरन न एकउ बाधा ॥
फूलें कमल सोह सर कैसा । निर्गुन ब्रम्ह सगुन भये जैसा ॥

sukhī mīna je nīra agādhā | jimi hari-sarana na ekau bādhā ||
phūleṃ kamala soha sara kaisā | nirguna bramha saguna bhaye jaisā ||

गुञ्जत-मधुकर मुखर अनूपा । सुन्दर खग रव नाना रूपा ॥
चक्रबाक मन दुख निसि पैखी । जिमि दुर्जन पर सम्पति देखी ॥

guñjata-madhukara mukhara anūpā | sundara khaga rava nānā rūpā ||
cakrabāka mana dukha nisi paikhī | jimi durjana para sampati dekhī ||

चातक रटत तृषा अति ओही । जिमि सुख लहइ न संकरद्रोही ॥
सरदातप निसि ससि अपहरई । सन्त दरस जिमि पातक टरई ॥

cātaka raṭata tṛṣā ati ohī | jimi sukha lahai na saṃkaradrohī ||
saradātapa nisi sasi apaharaī | santa darasa jimi pātaka ṭaraī ||

देखि इन्दु चकोर-समुदाई । चितवतहिं जिमि हरिजन हरि पाई ॥
मसक-दंस बीते हिम त्रासा । जिमि द्विज-द्रोह किये कुल नासा ॥

dekhi indu cakora-samudāī | citavatahiṃ jimi harijana hari pāī ||
masaka-daṃsa bīte hima trāsā | jimi dvija-droha kiye kula nāsā ||