अध्याय 99: बारात की ज्योनार और मीठी गालियाँ

तब मैना हिमवन्त अनन्दे । पुनि पुनि पारबती-पद बन्दे ॥
नारि पुरुष सिसु जुबा सयाने । नगर लोग सब अति हरषाने ॥

taba mainā himavanta anande | puni puni pārabatī-pada bande ||
nāri puruṣa sisu jubā sayāne | nagara loga saba ati haraṣāne ||

लगे होन पुर मङ्गल गाना । सजे सबहिँ हाटक-घट नाना ॥
भाँति अनेक भई जेवराना । सूप-सास्त्र जस किछु व्यवहारा ॥

lage hona pura maṅgala gānā | saje sabahim̐ hāṭaka-ghaṭa nānā ||
bhām̐ti aneka bhaī jevarānā | sūpa-sāstra jasa kichu vyavahārā ||

सो जेवनार कि जाइ बखानी । बसहिँ भवन जेहिं मातु भवानी ॥
सादर बोले सकल बराती । बिष्नु बिरच्जि देव सब जाती ॥

so jevanāra ki jāi bakhānī | basahim̐ bhavana jehiṃ mātu bhavānī ||
sādara bole sakala barātī | biṣnu biracji deva saba jātī ||

बिबिध पाँति बैठी जेवनारा । लागे परुसन निपुन सुआरा ॥
नारि-बृन्द सुर जेवँत जानी । लगीँ देन गारीं मृदु बानी ॥

bibidha pām̐ti baiṭhī jevanārā | lāge parusana nipuna suārā ||
nāri-bṛnda sura jevam̐ta jānī | lagīm̐ dena gārīṃ mṛdu bānī ||