अध्याय 98: नारद द्वारा पार्वती के स्वरूप का उद्घाटन

तब नारद सबही समुझावा । पूरब-कथा-प्रसङ्ग सुनावा ॥
मैना सत्य सुनहु मम बानी । जगदम्बा तव सुता भवानी ॥

taba nārada sabahī samujhāvā | pūraba-kathā-prasaṅga sunāvā ||
mainā satya sunahu mama bānī | jagadambā tava sutā bhavānī ||

अजा अनादि-सक्ति अबिनासिनि । सदा सम्भु अरधंग-निवासिनि ॥
जग-सम्भव-पालन-लय कारिनि । निज-इच्छा लीला बपु धारिनि ॥

ajā anādi-sakti abināsini | sadā sambhu aradhaṃga-nivāsini ||
jaga-sambhava-pālana-laya kārini | nija-icchā līlā bapu dhārini ||

जनमीं प्रथम दच्छ-गृह जाई । नाम सती सुन्दर तनु पाई ॥
तहउँ सती सङ्करहि बिबाहीं । कथा प्रसिद्ध सकल जग माहीँ ॥

janamīṃ prathama daccha-gṛha jāī | nāma satī sundara tanu pāī ||
tahaum̐ satī saṅkarahi bibāhīṃ | kathā prasiddha sakala jaga māhīm̐ ||

एक बार आवत सिव सङ्गा । देखेउ रघुकुल कमल पतङ्गा ॥
भयउ मोह सिव कहा न कीन्हा । भ्रम बस बेष सीय कर लीन्हा ॥

eka bāra āvata siva saṅgā | dekheu raghukula kamala pataṅgā ||
bhayau moha siva kahā na kīnhā | bhrama basa beṣa sīya kara līnhā ||