अध्याय 81: सप्तर्षियों की जगदम्बा को वन्दना

जौँ तुम्ह मिलतेहु प्रथम मुनीसा । सुनतिउँ सिख तुम्हारि धरि सीसा ॥
अब मैं जनम सम्भु हित हारा । को गुन दूषन करै विचारा ॥

jaum̐ tumha milatehu prathama munīsā | sunatium̐ sikha tumhāri dhari sīsā ||
aba maiṃ janama sambhu hita hārā | ko guna dūṣana karai vicārā ||

जौँ तुम्हरे हठ हृदयँ बिसेषी । रहि न जाइ बिनु किये बरेषी ॥
तौ कौतुकिअन्ह आलस नाहीँ । बर-कन्या अनेक जग माहीं ॥

jaum̐ tumhare haṭha hṛdayam̐ biseṣī | rahi na jāi binu kiye bareṣī ||
tau kautukianha ālasa nāhīm̐ | bara-kanyā aneka jaga māhīṃ ||

जनम कोटि लगि रगर हमारी । बरउँ सम्मु न त रहउँ कुआरी ॥
तजउँ न नारद कर उपदेसू । आपु कहहिँ सत बार महेसू ॥

janama koṭi lagi ragara hamārī | baraum̐ sammu na ta rahaum̐ kuārī ||
tajaum̐ na nārada kara upadesū | āpu kahahim̐ sata bāra mahesū ||

मैं पाँ परउँ कहइ जगदम्बा । तुम्ह गृह गवनहु भयउ बिलम्बा ॥
देखि प्रेम बोले मुनि ज्ञानी । जय जय जगदम्बिके भवानी ॥

maiṃ pām̐ paraum̐ kahai jagadambā | tumha gṛha gavanahu bhayau bilambā ||
dekhi prema bole muni jñānī | jaya jaya jagadambike bhavānī ||