अध्याय 60: शिव का जागना और दक्ष का अभिमान

एहि बिधि दुखित प्रजेसकुमारी । अकथनीय दारुन दुख भारी ॥
बीतें सम्बत सहस-सतासी । तजी समाधि सम्भु अबिनासी ॥

ehi bidhi dukhita prajesakumārī | akathanīya dāruna dukha bhārī ||
bīteṃ sambata sahasa-satāsī | tajī samādhi sambhu abināsī ||

राम नाम सिव सुमिरन लागे । जानेउ सतीं जगतपति जागे ॥
जाइ सम्भु-पद बन्दन कीन्हा । सनमुख सङ्कर आसन दीन्हा ॥

rāma nāma siva sumirana lāge | jāneu satīṃ jagatapati jāge ||
jāi sambhu-pada bandana kīnhā | sanamukha saṅkara āsana dīnhā ||

लगे कहन हरिकथा रसाला । दच्छ प्रजेस भये तेहि काला ॥
देखा बिधि बिचारि सब लायक । दच्छहि कीन्ह प्रजापति-नायक ॥

lage kahana harikathā rasālā | daccha prajesa bhaye tehi kālā ||
dekhā bidhi bicāri saba lāyaka | dacchahi kīnha prajāpati-nāyaka ||

बड़ अधिकार दच्छ जब पावा । अति अभिमान हृदयँ तब आवा ॥
नहिँ कोउ अस जनमा जग माहीँ । प्रभुता पाइ जाहि मद नाहीं ॥

bar̤a adhikāra daccha jaba pāvā | ati abhimāna hṛdayam̐ taba āvā ||
nahim̐ kou asa janamā jaga māhīm̐ | prabhutā pāi jāhi mada nāhīṃ ||