अध्याय 50: शिव का प्रणाम और सती का सन्देह

सम्भु समय तेहि रामहिँ देखा । उपजा हियँ अति हरष बिसेखा ॥
भरि लोचन छबिसिन्धु निहारी । कुसमय जानि न कीन्ह चिन्हारी ॥

sambhu samaya tehi rāmahim̐ dekhā | upajā hiyam̐ ati haraṣa bisekhā ||
bhari locana chabisindhu nihārī | kusamaya jāni na kīnha cinhārī ||

जय सच्चिदानन्द जग-पावन । अस कहि चलेउ मनोज-नसावन ॥
चले जात सिव सती-समेता । पुनि पुनि पुलकत कृपानिकेता ॥

jaya saccidānanda jaga-pāvana | asa kahi caleu manoja-nasāvana ||
cale jāta siva satī-sametā | puni puni pulakata kṛpāniketā ||

सतीं सो दसा सम्भु कै देखी । उर उपजा सन्देह बिसेखी ॥
सङ्कर जगतबंद्य जगदीसा । सुर नर मुनि सब नावहिँ सीसा ॥

satīṃ so dasā sambhu kai dekhī | ura upajā sandeha bisekhī ||
saṅkara jagatabaṃdya jagadīsā | sura nara muni saba nāvahim̐ sīsā ||

तिन्ह नृप-सुतहि कीन्ह परनामा । कहि सच्चिदानन्द परधामा ॥
भये मगन छबि तासु बिलोकी । अजहुँ प्रीति उर रहति न रोकी ॥

tinha nṛpa-sutahi kīnha paranāmā | kahi saccidānanda paradhāmā ||
bhaye magana chabi tāsu bilokī | ajahum̐ prīti ura rahati na rokī ||