अध्याय 46: भरद्वाज का प्रश्न: कौन से राम?

अस बिचारि प्रगटउँ निज मोहू । हरहु नाथ करि जन पर छोहू ॥
राम नाम कर अमित प्रभावा । सन्त पुरान उपनिषद गावा ॥

asa bicāri pragaṭaum̐ nija mohū | harahu nātha kari jana para chohū ||
rāma nāma kara amita prabhāvā | santa purāna upaniṣada gāvā ||

सन्तत जपत सम्भु अबिनासी । सिव भगवान ज्ञान-गुन-रासी ॥
आकर चारि जीव जग अहहीँ । कासीं मरत परम-पद लहहीँ ॥

santata japata sambhu abināsī | siva bhagavāna jñāna-guna-rāsī ||
ākara cāri jīva jaga ahahīm̐ | kāsīṃ marata parama-pada lahahīm̐ ||

सोपि राम-महिमा मुनिराया । सिव उपदेस करत करि दाया ॥
राम कवन प्रभु पूछउँ तोही । कहिय बुझाइ कृपानिधि मोही ॥

sopi rāma-mahimā munirāyā | siva upadesa karata kari dāyā ||
rāma kavana prabhu pūchaum̐ tohī | kahiya bujhāi kṛpānidhi mohī ||

एक राम अवधेस-कुमारा । तिन्ह कर चरित बिदित संसारा ॥
नारि बिरहँ दुख लहेउ अपारा । भयउ रोष रन रावन मारा ॥

eka rāma avadhesa-kumārā | tinha kara carita bidita saṃsārā ||
nāri biraham̐ dukha laheu apārā | bhayau roṣa rana rāvana mārā ||