अध्याय 345: राजमहल की शोभा, प्रेम में डूबी माताएँ

भूप भवन तेहि अवसर सोहा । रचना देखि मदन मन मोहा ॥
मङ्गल सगुन मनोहरताई । रिधि सिधि सुख सम्पदा सुहाई ॥

bhūpa bhavana tehi avasara sohā | racanā dekhi madana mana mohā ||
maṅgala saguna manoharatāī | ridhi sidhi sukha sampadā suhāī ||

जनु उछाह सब सहज सुहाये । तनु धरि धरि दसरथ दसरथ गृहँ आये ॥
देखन हेतु राम वैदेही । कहहु लालसा होइ न केही ॥

janu uchāha saba sahaja suhāye | tanu dhari dhari dasaratha dasaratha gṛham̐ āye ||
dekhana hetu rāma vaidehī | kahahu lālasā hoi na kehī ||

जुथ जूथ मिलि चलीँ सुआसिनि । निज छबि निदरहिँ मदन-बिलासनि ॥
सकल सुमङ्गल सजें आरती । गावहिँ जनु बहु बेष भारती ॥

jutha jūtha mili calīm̐ suāsini | nija chabi nidarahim̐ madana-bilāsani ||
sakala sumaṅgala sajeṃ āratī | gāvahim̐ janu bahu beṣa bhāratī ||

भूपति भवन कोलाहल होई । जाइ न बरनि समउ सुख सोई ॥
कौसल्यादि राम महतारीं । प्रेम-बिबस तनु दसा बिसारीं ॥

bhūpati bhavana kolāhala hoī | jāi na barani samau sukha soī ||
kausalyādi rāma mahatārīṃ | prema-bibasa tanu dasā bisārīṃ ||