अध्याय 337: श्रीराम चले, माताएँ बेटियों से बिछुड़ न सकीं

अस कहि रही चरन गहि रानी । प्रेम पंक जनु गिरा समानी ॥
सुनि सनेह सानी बर बानी । बहु बिधि राम सासु सनमानी ॥

asa kahi rahī carana gahi rānī | prema paṃka janu girā samānī ||
suni saneha sānī bara bānī | bahu bidhi rāma sāsu sanamānī ||

राम बिदा माँगा कर जोरी । कीन्ह प्रनाम बहोरि बहोरी ॥
पाइ असीस बहुरि सिर नाई । भाइन्ह सहित चले रघुराई ॥

rāma bidā mām̐gā kara jorī | kīnha pranāma bahori bahorī ||
pāi asīsa bahuri sira nāī | bhāinha sahita cale raghurāī ||

मञ्जु-मधुर-मूरति उर आनी । भई सनेह सिथिल सब रानी ॥
पुनि धीरज धरि कुँअरि हँकारी । बार बार भेटहिं महतारीं ॥

mañju-madhura-mūrati ura ānī | bhaī saneha sithila saba rānī ||
puni dhīraja dhari kum̐ari ham̐kārī | bāra bāra bheṭahiṃ mahatārīṃ ||

पहुँचावहिं फिरि मिलहिँ बहोरी । बढ़ी परसपर प्रीति न थोरी ॥
पुनि पुनि मिलत सखिन्ह बिलगाई । बाल बच्छ जिमि धेनु लवाई ॥

pahum̐cāvahiṃ phiri milahim̐ bahorī | bar̤hī parasapara prīti na thorī ||
puni puni milata sakhinha bilagāī | bāla baccha jimi dhenu lavāī ||