अध्याय 330: दशरथ की गोदान की इच्छा

नित नूतन मङ्गल पुर माहीं । निमिष सरिस दिन जामिनि जाहीँ ॥
बड़े भोर भूपतिमनि जागे । जाचक गुन गन गावन लागे ॥

nita nūtana maṅgala pura māhīṃ | nimiṣa sarisa dina jāmini jāhīm̐ ||
bar̤e bhora bhūpatimani jāge | jācaka guna gana gāvana lāge ||

देखि कुअँर बर बधुन्ह समेता । किमि कहि जात मोदु मन जेता ॥
प्रातक्रिया करि गे गुरु पाहीँ । महा प्रमोद प्रेम मन माहीं ॥

dekhi kuam̐ra bara badhunha sametā | kimi kahi jāta modu mana jetā ||
prātakriyā kari ge guru pāhīm̐ | mahā pramoda prema mana māhīṃ ||

करि प्रनाम पूजा कर जोरी । बोले गिरा अमिय जनु बोरी ॥
तुम्हरी कृपाँ सुनहु मुनिराजा । भयउँ आजु मैं पूरनकाजा ॥

kari pranāma pūjā kara jorī | bole girā amiya janu borī ||
tumharī kṛpām̐ sunahu munirājā | bhayaum̐ āju maiṃ pūranakājā ||

अब सब बिप्र बोलाइ गोसाँई । देहु धेनु सब भाँति बनाई ॥
सुनि गुरु करि महिपाल बड़ाई । पुनि पठये मुनि बृन्द बोलाई ॥

aba saba bipra bolāi gosām̐ī | dehu dhenu saba bhām̐ti banāī ||
suni guru kari mahipāla bar̤āī | puni paṭhaye muni bṛnda bolāī ||