अध्याय 311: भरत शत्रुघ्न और स्त्रियों की प्रार्थना

बिबिध भाँति होइहि पहुनाई । प्रिय न काहि अस सासुर माई ॥
तब तब राम लखनहि निहारी । होइहि सब पुर-लोग सुखारी ॥

bibidha bhām̐ti hoihi pahunāī | priya na kāhi asa sāsura māī ||
taba taba rāma lakhanahi nihārī | hoihi saba pura-loga sukhārī ||

सखि जस राम लखन कर जोटा । तैसेइ भूप सङ्ग दुइ ढोटा ॥
स्याम गौर सब अङ्ग सुहाये । ते सब कहहिं देखि जे आये ॥

sakhi jasa rāma lakhana kara joṭā | taisei bhūpa saṅga dui ḍhoṭā ||
syāma gaura saba aṅga suhāye | te saba kahahiṃ dekhi je āye ||

कहा एक में आजु निहारे । जनु बिरञ्चि निज हाथ सँवारे ॥
भरत रामही की अनुहारी । सहसा लखि न सकहिं नर नारी ॥

kahā eka meṃ āju nihāre | janu birañci nija hātha sam̐vāre ||
bharata rāmahī kī anuhārī | sahasā lakhi na sakahiṃ nara nārī ||

लखन सत्रुसूदनु एकरूपा । नख-सिख ते सब अङ्ग अनूपा ॥
मन भावहिं मुख बरनि न जाहीँ । उपमा कह त्रिभुवन कोउ नाहीं ॥

lakhana satrusūdanu ekarūpā | nakha-sikha te saba aṅga anūpā ||
mana bhāvahiṃ mukha barani na jāhīm̐ | upamā kaha tribhuvana kou nāhīṃ ||