अध्याय 30: कथा तुलसीदास तक कैसे पहुँची

जागबलिक जो कथा सुहाई । भरद्वाज मुनिबरहि सुनाई ॥
कहिहउँ सोइ सम्बाद बखानी । सुनहु सकल सज्जन सुख मानी ॥

jāgabalika jo kathā suhāī | bharadvāja munibarahi sunāī ||
kahihaum̐ soi sambāda bakhānī | sunahu sakala sajjana sukha mānī ||

सम्भु कीन्ह यह चरित सुहावा । बहुरि कृपा करि उमहि सुनावा ॥
सोइ सिव कागभुसुंडिहि दीन्हा । रामभगति अधिकारी चीन्हा ॥

sambhu kīnha yaha carita suhāvā | bahuri kṛpā kari umahi sunāvā ||
soi siva kāgabhusuṃḍihi dīnhā | rāmabhagati adhikārī cīnhā ||

तेहि सन जागबलिक पुनि पावा । तिन्ह पुनि भरद्वाज प्रति गावा ॥
ते श्रोता बकता सम सीला । सवँदरसी जानहिँ हरिलीला ॥

tehi sana jāgabalika puni pāvā | tinha puni bharadvāja prati gāvā ||
te śrotā bakatā sama sīlā | savam̐darasī jānahim̐ harilīlā ||

जानहिँ तीनि काल निज-ज्ञाना । करतल गत आमलक समाना ॥
औरउ जे हरिभगत सुजाना । कहहिँ सुनहिँ समुझहिँ विधि नाना ॥

jānahim̐ tīni kāla nija-jñānā | karatala gata āmalaka samānā ||
aurau je haribhagata sujānā | kahahim̐ sunahim̐ samujhahim̐ vidhi nānā ||