अध्याय 263: मिथिला में आनंद, सीता श्रीराम की ओर

झाँझि मृदङ्ग सङ्ख सहनाई । भेरि ढोल दुन्दुभी सुहाई ॥
बाजहिँ बहु बाजने सुहाये । जहँ तहँ जुबतिन्ह मङ्गल गाये ॥

jhām̐jhi mṛdaṅga saṅkha sahanāī | bheri ḍhola dundubhī suhāī ||
bājahim̐ bahu bājane suhāye | jaham̐ taham̐ jubatinha maṅgala gāye ||

सखिन्ह सहित हरषीँ सब रानी । सूखत धान परा जनु पानी ॥
जनक लहेउ सुख सोच बिहाई । पैरत थकें थाह जनु पाई ॥

sakhinha sahita haraṣīm̐ saba rānī | sūkhata dhāna parā janu pānī ||
janaka laheu sukha soca bihāī | pairata thakeṃ thāha janu pāī ||

श्रीहत भये भूप धनु टूटे । जैसें दिवस दीप छबि छूटे ॥
सीय सुखहि बरनिअ केहि भाँती । जनु चातकी पाइ जल स्वाती ॥

śrīhata bhaye bhūpa dhanu ṭūṭe | jaiseṃ divasa dīpa chabi chūṭe ||
sīya sukhahi barania kehi bhām̐tī | janu cātakī pāi jala svātī ||

रामहिँ लखन बिलोकत कैसें । ससिहि चकोर किसोरकु जैसें ॥
सतानन्द तब आयसु दीन्ही । सीतां गवन राम पहिँ कीन्हा ॥

rāmahim̐ lakhana bilokata kaiseṃ | sasihi cakora kisoraku jaiseṃ ||
satānanda taba āyasu dīnhī | sītāṃ gavana rāma pahim̐ kīnhā ||