अध्याय 262: आकाश और धरती में आनंद

प्रभु दोउ चाप-खंड महि डारे । देखि लोग सब भये सुखारे ॥
कौसिक रूप पयोनिधि पावन । प्रेम बारि अवगाह सुहावन ॥

prabhu dou cāpa-khaṃḍa mahi ḍāre | dekhi loga saba bhaye sukhāre ||
kausika rūpa payonidhi pāvana | prema bāri avagāha suhāvana ||

राम रूप राकेस निहारी । बढ़त बीचि पुलकावलि भारी ॥
बाजे नभ गहगहे निसाना । देवबधू नाचहिँ करि गाना ॥

rāma rūpa rākesa nihārī | bar̤hata bīci pulakāvali bhārī ||
bāje nabha gahagahe nisānā | devabadhū nācahim̐ kari gānā ||

ब्रह्मादिक सुर सिद्ध मुनीसा । प्रभुहि प्रसंसहिँ देहिँ असीसा ॥
बरषहिँ सुमन रङ्ग बहु माला । गावहिं किन्नर गीत रसाला ॥

brahmādika sura siddha munīsā | prabhuhi prasaṃsahim̐ dehim̐ asīsā ||
baraṣahim̐ sumana raṅga bahu mālā | gāvahiṃ kinnara gīta rasālā ||

रही भुवन भरि जय जय बानी । धनुष-भङ्ग धुनि जात न जानी ॥
मुदित कहहिँ जहँ तहँ नर नारी । भञ्जेउ राम सम्भु धनु भारी ॥

rahī bhuvana bhari jaya jaya bānī | dhanuṣa-bhaṅga dhuni jāta na jānī ||
mudita kahahim̐ jaham̐ taham̐ nara nārī | bhañjeu rāma sambhu dhanu bhārī ||