अध्याय 256: रानी की शंका और सखी का ढाढ़स

सखि सब कौतुक देखनिहारे । जेठ कहावत हितू हमारे ॥
कोउ न बुझाइ कहइ नृप पाहीँ । ये बालक अस हठ भल नाहीं ॥

sakhi saba kautuka dekhanihāre | jeṭha kahāvata hitū hamāre ||
kou na bujhāi kahai nṛpa pāhīm̐ | ye bālaka asa haṭha bhala nāhīṃ ||

रावन बान छुआ नहिँ चापा । हारे सकल भूप करि दापा ॥
सो धनु राजकुअँर कर देहीँ । बाल मराल कि मन्दर लेहीँ ॥

rāvana bāna chuā nahim̐ cāpā | hāre sakala bhūpa kari dāpā ||
so dhanu rājakuam̐ra kara dehīm̐ | bāla marāla ki mandara lehīm̐ ||

भूप सयानप सकल सिरानी । सखि बिधि गति कछु जाति न जानी ॥
बोली चतुर सखी मृदु बानी । तेजवन्त लघु गनिय न रानी ॥

bhūpa sayānapa sakala sirānī | sakhi bidhi gati kachu jāti na jānī ||
bolī catura sakhī mṛdu bānī | tejavanta laghu ganiya na rānī ||

कहँ कुम्भज कहँ सिन्धु अपारा । सोखेउ सुजस सकल संसारा ॥
रबि मंडल देखत लघु लागा । उदयँ तासु तिभुवन तम भागा ॥

kaham̐ kumbhaja kaham̐ sindhu apārā | sokheu sujasa sakala saṃsārā ||
rabi maṃḍala dekhata laghu lāgā | udayam̐ tāsu tibhuvana tama bhāgā ||