अध्याय 248: जयमाला लिए सीता का रंगभूमि में प्रवेश

चली सङ्ग लै सखीं सयानी । गावत गीत मनोहर बानी ॥
सोह नवल-तनु सुन्दर सारी । जगत जननि अतुलित छबि भारी ॥

calī saṅga lai sakhīṃ sayānī | gāvata gīta manohara bānī ||
soha navala-tanu sundara sārī | jagata janani atulita chabi bhārī ||

भूषन सकल सुदेस सुहाये । अङ्ग अङ्ग रचि सखिन्ह बनाये ॥
रङ्गभूमि जब सिय पग धारी । देखि रूप मोहे नर नारी ॥

bhūṣana sakala sudesa suhāye | aṅga aṅga raci sakhinha banāye ||
raṅgabhūmi jaba siya paga dhārī | dekhi rūpa mohe nara nārī ||

हरषि सुरन्ह दुंदुभीं बजाई । बरषि प्रसून अपछरा गाई ॥
पानि-सरोज सोह जयमाला । अवचट चितये सकल भुआला ॥

haraṣi suranha duṃdubhīṃ bajāī | baraṣi prasūna apacharā gāī ||
pāni-saroja soha jayamālā | avacaṭa citaye sakala bhuālā ||

सीय चकित चित रामहि चाहा । भये मोह-बस सब नरनाहा ॥
मुनि समीप देखे दोउ भाई । लगे ललकि लोचन निधि पाई ॥

sīya cakita cita rāmahi cāhā | bhaye moha-basa saba naranāhā ||
muni samīpa dekhe dou bhāī | lage lalaki locana nidhi pāī ||