अध्याय 238: अरुणोदय और लक्ष्मण के शुभ वचन

घटइ बढ़इ बिरहनि दुखदाई । ग्रसइ राहु निज संधिहिं पाई ॥
कोक सोक-प्रद पङ्कज-द्रोही । अवगुन बहुत चन्द्रमा तोही ॥

ghaṭai bar̤hai birahani dukhadāī | grasai rāhu nija saṃdhihiṃ pāī ||
koka soka-prada paṅkaja-drohī | avaguna bahuta candramā tohī ||

बैदेही-मुख पटतर दीन्हे । होइ दोष बड़ अनुचित कीन्हे ॥
सिय-मुख-छबि बिधु ब्याज बखानी । गुरु पहिँ चले निसा बड़ि जानी ॥

baidehī-mukha paṭatara dīnhe | hoi doṣa bar̤a anucita kīnhe ||
siya-mukha-chabi bidhu byāja bakhānī | guru pahim̐ cale nisā bar̤i jānī ||

करि मुनि-चरन-सरोज प्रनामा । आयसु पाइ कीन्ह बिश्रामा ॥
बिगत निसा रघुनायक जागे । बन्धु बिलोकि कहन अस लागे ॥

kari muni-carana-saroja pranāmā | āyasu pāi kīnha biśrāmā ||
bigata nisā raghunāyaka jāge | bandhu biloki kahana asa lāge ||

उदउ अरुन अवलोकहु ताता । पङ्कज-कोक-लोक सुखदाता ॥
बोले लखन जोरि जुग पानी । प्रभु-प्रभाव-सूचक मृदु बानी ॥

udau aruna avalokahu tātā | paṅkaja-koka-loka sukhadātā ||
bole lakhana jori juga pānī | prabhu-prabhāva-sūcaka mṛdu bānī ||