अध्याय 237: चंद्रमा सीता के मुख के समान नहीं

हृदयँ सराहत सीय लोनाई । गुरु समीप गवने दोउ भाई ॥
राम कहा सब कौसिक पाहीँ । सरल सुभाउ छुअत छल नाहीँ ॥

hṛdayam̐ sarāhata sīya lonāī | guru samīpa gavane dou bhāī ||
rāma kahā saba kausika pāhīm̐ | sarala subhāu chuata chala nāhīm̐ ||

सुमन पाइ मुनि पूजा कीन्ही । पुनि असीस दुहुँ भाइन्ह दीन्ही ॥
सुफल मनोरथ होहु तुम्हारे । राम लखन सुनि भये सुखारे ॥

sumana pāi muni pūjā kīnhī | puni asīsa duhum̐ bhāinha dīnhī ||
suphala manoratha hohu tumhāre | rāma lakhana suni bhaye sukhāre ||

करि भोजनु मुनिबर बिज्ञानी । लगे कहन कछु कथा पुरानी ॥
बिगत-दिवस गुरु आयसु पाई । सन्ध्या करन चले दोउ भाई ॥

kari bhojanu munibara bijñānī | lage kahana kachu kathā purānī ||
bigata-divasa guru āyasu pāī | sandhyā karana cale dou bhāī ||

प्राची दिसि ससि उयउ सुहावा । सिय-मुख सरिस देखि सुख पावा ॥
बहुरि बिचार कीन्ह मन माहीँ । सीय बदन सम हिमकर नाहीँ ॥

prācī disi sasi uyau suhāvā | siya-mukha sarisa dekhi sukha pāvā ||
bahuri bicāra kīnha mana māhīm̐ | sīya badana sama himakara nāhīm̐ ||