अध्याय 234: सीता बार बार मुड़कर देखती हैं

धरि धीरज, एक आलि सयानी । सीता सन बोली गहि पानी ॥
बहुरि गौरि कर ध्यान करेहू । भूप-किसोर देखि किन लेहू ॥

dhari dhīraja, eka āli sayānī | sītā sana bolī gahi pānī ||
bahuri gauri kara dhyāna karehū | bhūpa-kisora dekhi kina lehū ||

सकुचि सीयँ तब नयन उघारे । सनमुख दोउ रघु सिंह निहारे ॥
नख-सिख देखि राम कै सोभा । सुमिरि पिता पन मन अति छोभा ॥

sakuci sīyam̐ taba nayana ughāre | sanamukha dou raghu siṃha nihāre ||
nakha-sikha dekhi rāma kai sobhā | sumiri pitā pana mana ati chobhā ||

परबस सखिन्ह लखी जब सीता । भयउ गहरु सब कहहिँ सभीता ॥
पुनि आउब एहि बेरिआँ काली । अस कहि मन बिहसी एक आली ॥

parabasa sakhinha lakhī jaba sītā | bhayau gaharu saba kahahim̐ sabhītā ||
puni āuba ehi beriām̐ kālī | asa kahi mana bihasī eka ālī ||

गूढ़ गिरा सुनि सिय सकुचानी । भयउ बिलम्ब मातु भय मानी ॥
धरि बड़ धीर राम उर आनी । फिरी अपनपौ पितु बस जानी ॥

gūr̤ha girā suni siya sakucānī | bhayau bilamba mātu bhaya mānī ||
dhari bar̤a dhīra rāma ura ānī | phirī apanapau pitu basa jānī ||