अध्याय 229: सखी दोनों राजकुमारों का वर्णन करती है

देखन बाग कुअँर दुइ आये । बय-किसोर सब भाँति सुहाये ॥
स्याम गौर किमि कहउँ बखानी । गिरा अनयन नयन बिनु बानी ॥

dekhana bāga kuam̐ra dui āye | baya-kisora saba bhām̐ti suhāye ||
syāma gaura kimi kahaum̐ bakhānī | girā anayana nayana binu bānī ||

सुनि हरषीँ सब सखीं सयानी । सिय हियँ अति उतकंठा जानी ॥
एक कहइ नृप सुत तेइ आली । सुने जे मुनि सँग आये काली ॥

suni haraṣīm̐ saba sakhīṃ sayānī | siya hiyam̐ ati utakaṃṭhā jānī ||
eka kahai nṛpa suta tei ālī | sune je muni sam̐ga āye kālī ||

जिन्ह निज रूप मोहनी डारी । कीन्ह स्वबस नगर-नर-नारी ॥
बरनत छवि जहँ तहँ सब लोगू । अवसि देखिअहिं देखन जोगू ॥

jinha nija rūpa mohanī ḍārī | kīnha svabasa nagara-nara-nārī ||
baranata chavi jaham̐ taham̐ saba logū | avasi dekhiahiṃ dekhana jogū ||

तासु वचन अति सियहि सुहाने । दरस लागि लोचन अकुलाने ॥
चलीँ अग्र करि प्रिय सखि सोई । प्रीति पुरातन लखइ न कोई ॥

tāsu vacana ati siyahi suhāne | darasa lāgi locana akulāne ||
calīm̐ agra kari priya sakhi soī | prīti purātana lakhai na koī ||