अध्याय 212: गंगा-स्नान और मिथिला की ओर

चले राम लछिमन मुनि सङ्गा । गये जहाँ जग-पावनि गङ्गा ॥
गाधि-सूनु सब कथा सुनाई । जेहि प्रकार सुरसरि महि आई ॥

cale rāma lachimana muni saṅgā | gaye jahām̐ jaga-pāvani gaṅgā ||
gādhi-sūnu saba kathā sunāī | jehi prakāra surasari mahi āī ||

तब प्रभु रिषिन्ह समेत नहाये । बिबिध दान महिदेवन्हि पाये ॥
हरषि चले मुनि-वृन्द-सहाया । बेगि विदेह-नगर निअराया ॥

taba prabhu riṣinha sameta nahāye | bibidha dāna mahidevanhi pāye ||
haraṣi cale muni-vṛnda-sahāyā | begi videha-nagara niarāyā ||

पुर रम्यता राम जब देखी । हरषे अनुज समेत बिसेखी ॥
बापीं कूप सरित सर नाना । सलिल सुधा-सम मनि-सोपाना ॥

pura ramyatā rāma jaba dekhī | haraṣe anuja sameta bisekhī ||
bāpīṃ kūpa sarita sara nānā | salila sudhā-sama mani-sopānā ||

गुञ्जत मज्जु मत्त-रस भृङ्गा । कूजत कल बहु बरन बिहङ्गा ॥
बरन बरन बिकसे बन जाता । त्रिविधि समीर सदा सुख-दाता ॥

guñjata majju matta-rasa bhṛṅgā | kūjata kala bahu barana bihaṅgā ||
barana barana bikase bana jātā | trividhi samīra sadā sukha-dātā ||