अध्याय 161: कपटमुनि पर राजा का विश्वास

कह नृप जे बिज्ञान निधाना । तुम्ह सारिखे गलित अभिमाना ॥
सदा रहहिँ अपनपौ सदा दुराये । सब बिधि कुसल कुबेष बनाये ॥

kaha nṛpa je bijñāna nidhānā | tumha sārikhe galita abhimānā ||
sadā rahahim̐ apanapau sadā durāye | saba bidhi kusala kubeṣa banāye ||

तेहि तेँ कहहिँ सन्त स्त्रुति टेरें । परम अकिञ्चन प्रिय हरि केरें ॥
तुम्ह सम अधन भिखारि अगेहा । होत बिरञ्चि सिवहि सन्देहा ॥

tehi tem̐ kahahim̐ santa struti ṭereṃ | parama akiñcana priya hari kereṃ ||
tumha sama adhana bhikhāri agehā | hota birañci sivahi sandehā ||

जोसि सोसि तव चरन नमामी । मो पर कृपा करिय अब स्वामी ॥
सहज प्रीति भूपति कै देखी । आपु विषय विस्वास बिसेखी ॥

josi sosi tava carana namāmī | mo para kṛpā kariya aba svāmī ||
sahaja prīti bhūpati kai dekhī | āpu viṣaya visvāsa bisekhī ||

सब प्रकार राजहि अपनाई । बोलेउ अधिक सनेह जनाई ॥
सुनु सतिभाउ कहउँ महिपाला । इहाँ बसत बीते बहु काला ॥

saba prakāra rājahi apanāī | boleu adhika saneha janāī ||
sunu satibhāu kahaum̐ mahipālā | ihām̐ basata bīte bahu kālā ||