अध्याय 134: शिवगणों का नारद पर व्यंग्य

जेहि समाज बैठे मुनि जाई । हृदयँ रूप अहमिति अधिकाई ॥
तहँ बैठ महेस गन दोऊ । बिप्र बेष गति लखइ न कोऊ ॥

jehi samāja baiṭhe muni jāī | hṛdayam̐ rūpa ahamiti adhikāī ||
taham̐ baiṭha mahesa gana doū | bipra beṣa gati lakhai na koū ||

करहिँ कूटि नारदहि सुनाई । नीकि दीन्हि हरि सुन्दरताई ॥
रीझहि राजकुअँरि छवि देखी । इन्हहिँ बरिहि हरि जानि बिसेखी ॥

karahim̐ kūṭi nāradahi sunāī | nīki dīnhi hari sundaratāī ||
rījhahi rājakuam̐ri chavi dekhī | inhahim̐ barihi hari jāni bisekhī ||

मुनिहि मोह मन हाथ पराये । हँसहिँ सम्भु-गन अति सचु पाये ॥
जदपि सुनहिँ मुनि अटपटि बानी । समुझि न परइ बुद्धि भ्रम सानी ॥

munihi moha mana hātha parāye | ham̐sahim̐ sambhu-gana ati sacu pāye ||
jadapi sunahim̐ muni aṭapaṭi bānī | samujhi na parai buddhi bhrama sānī ||

काहु न लखा सो चरित बिसेखा । सो सरूप नृप कन्या देखा ॥
मर्कट बदन भयङ्कर देही । देखत हृदयँ क्रोध भा तेही ॥

kāhu na lakhā so carita bisekhā | so sarūpa nṛpa kanyā dekhā ||
markaṭa badana bhayaṅkara dehī | dekhata hṛdayam̐ krodha bhā tehī ||