अध्याय 125: नारद की समाधि से इन्द्र भयभीत

हिम गिरि गुहा एक अति पावनि । बह समीप सुरसरी सुहावनि ॥
आस्त्रम परम पुनीत सुहावा । देखि देवरिषि मन अति भावा ॥

hima giri guhā eka ati pāvani | baha samīpa surasarī suhāvani ||
āstrama parama punīta suhāvā | dekhi devariṣi mana ati bhāvā ||

निरखि सैल सरि बिपिन विभागा । भयउ रमापति-पद अनुरागा ॥
सुमिरत हरिहि साप गति बाधी । सहज बिमल मन लागि समाधी ॥

nirakhi saila sari bipina vibhāgā | bhayau ramāpati-pada anurāgā ||
sumirata harihi sāpa gati bādhī | sahaja bimala mana lāgi samādhī ||

मुनि गति देखि सुरेस डेराना । कामहिँ बोलि कीन्ह सनमाना ॥
सहित सहाय जाहु मम हेतू । चलेउ हरषि हियँ जलचर केतू ॥

muni gati dekhi suresa ḍerānā | kāmahim̐ boli kīnha sanamānā ||
sahita sahāya jāhu mama hetū | caleu haraṣi hiyam̐ jalacara ketū ||

सुनासीर मन महँ असि त्रासा । चहत देवरिषि मम पुर बासा ॥
जे कामी लोलुप जग माहीँ । कुटिल काक इव सबहि डेराहीँ ॥

sunāsīra mana maham̐ asi trāsā | cahata devariṣi mama pura bāsā ||
je kāmī lolupa jaga māhīm̐ | kuṭila kāka iva sabahi ḍerāhīm̐ ||